اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٦٩ - توجیهات منصور، نخست وزیر، در رابطه با کاپیتولاسیون

بی اهمیت، جزئی و به نفع توده مردم بود و مجلسین هم آن را تصویب کرده بودند، چرا دولت وقت وارد

مذاکره شد تا در این لایحه به نفع مردم! تغییری بدهد؟ دوم اینکه اگر واقعا تغییری داده شد چرا آن

تغییر، جزء مواد همان لایحه قرار نگرفت؟ سوم اینکه اگر به ادعای آقای منصور مجلسین این لایحه را

تصویب کرده اند، به چه مجوزی دولت رأسا وارد مذاکره شده و بدون اطلاع تغییری در این لایحه داده

است؟ اگر واقعا در لایحه کاپیتولاسیون تغییری داده شده بود باید مطابق قانون، شکل قانونی به خود

می گرفت نه آن که آقای منصور آن را در یک سخنرانی بیان کند و به آن ببالد. ولی حقیقت ماجرا این

بود که منصور سعی کرد با اعلام این خبر، کمی از خشم و نفرت مردم نسبت به این لایحه بکاهد.

لازم به ذکر است که در روز ٨ دیماه ١٣٤٣، رژیم شاه فرزند برومند امام خمینی (ره) یعنی حاج

آقا مصطفی خمینی را پس از ٥٧ روز اسارت، از زندان آزاد کرد تا به اصطلاح حسن نیت خود را به

مردم نشان دهد، ولی به علت ترس از فعالیتهای ایشان در قم، ٥ روز بعد یعنی در ١٣ دیماه ١٣٤٣

ایشان را به ترکیه تبعید نمود.

توجیهات منصور، نخست وزیر، در رابطه با کاپیتولاسیون

سند شماره (٦٠)

تلگرام ارسالی به شماره ٧٤٤تاریخ: ١٨ ژانویه ١٩٦٥ ٢٨ دی ١٣٤٣

از: سفارت آمریکا تهرانبه: وزارت خارجه واشنگتن طبقه بندی: خیلی محرمانه

وزارت دفاع واشنگتن مرجع: تلگرام وزارت خارجه به شماره ٥٧٤

کنوانسیون وین در روزنامه رسمی کشور به تاریخ ١٩ دسامبر (٢٨ آذر م) و قانون جداگانه در

مورد تسری مصونیتهای کنوانسیون به اعضاء هیئت نظامی که «در استخدام دولت ایران هستند»، به

تاریخ ٢٦ دسامبر (٥ دی م) چاپ شد. طبق قوانین ایران هر قانون جدید ده روز پس از انتشار

رسمی، قابل اجراء خواهد بود (طبق شرایط قدیمی اجراء قانون در سراسر ایران با توجه به دوری

مسافت از تهران، این مدت لحاظ شده است. احتمالاً در عرف روزگار مدرن، قابل اجراء نمی باشد).

گروه مشاورین کمک نظامی (مگ) مستقر در سفارت، در حال تهیه فهرست کاملی از اسامی

افرادی است که باید مشمول این قانون شوند و در مورد فرم و عبارات کارتهای شناسایی که قرار است

صادر شود با وزارت خارجه (ایران م) همکاری می کند.

طبقه بندی: گروه ٣هلمز

آرمیتاژ

سرانجام در روز اول بهمن ماه ١٣٤٣، حسنعلی منصور به سزای اعمال ننگین خویش رسید و به

دست یکی از جوانان برومند اسلام به نام «محمد بخارائی» ، در جلو درب ورودی مجلس شورای

ملی (محل احیای کاپیتولاسیون) اعدام انقلابی گردید. رژیم شاه در ابتداء، خبر مرگ منصور را از

رسانه های گروهی مخفی داشت و بعد از ٦ بهمن یعنی سالروز به اصطلاح انقلاب سفید، خبر هلاکت او

را به اطلاع عموم رساند.

لازم به ذکر است که محمد بخارائی عضو هیئتهای مؤتلفه اسلامی بود و به همراه چند تن دیگر از

یارانش به نامهای «نیک نژاد، صفار هرندی، صادق امانی و مهدی عراقی» طرح اعدام انقلابی شاه و