شرح حديث معراج - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٨ - اولياى خدا و عنايات خداوند
درهاى آسمان به روى آنها باز نمىگردد و هرگز داخل بهشت نشوند، مگر شتر از سوراخ سوزن عبور كند، (يعنى اگر شتر توانست از سوراخ سوزن عبور كند آنها نيز وارد بهشت مىشوند).درهاى آسمان و ارتباط آن با ورود به بهشت و نيز حقيقت و واقعيت بهشت و محل آن، حقايقى است كه براى ما ناشناخته مانده است؛ ولى هرچه را خدا و معصومين(عليهم السلام)فرمودند بايد پذيرفت و اگر عقلمان به چيزى نرسيد، بدان معنا نيست كه واقعيتندارد؛ بلكه آنچه آنها فرمودهاند حق و مطابق با واقع است و عقل ما ناتوان از درك حقيقت آنهاست.آنگاه كه خداوند روح مؤمنان را قبض مىكند، همه درهاى آسمان به رويشان گشوده مىگردد، سپس روح آنان ازدرهاى آسمان عبور كرده، به بهشت برزخى وارد مىشوند. از آنجا كه براى رسيدن به مقامات عالى و رسيدن به قرب الهى هيچ چيز مانع و جلوگير آنها نبود ـ نه در قواى شهوى انحرافى داشتند و نه در قواى غضبى و نه در افكار و عقايد و نه در رفتار و اعمال و نيز در مسائل فردى، اجتماعى و خانوادگى ـ بلكه آنها به همه وظايفشان عمل كردند؛ مانعى سر راه آنها براى ورود به بهشت وجود ندارد.«وَ لاََرْفَعَنَّ الْحُجُبَ كُلَّها دُونى»تمام حجابها و پردهها از بين من و آنها به كنار مىرود.از مطالبى كه در روايات زيادى وارد شده است و حضرت امام، رضوان الله عليه، مكرر به آن اشاره مىكردند، اين است كه بين انسان و خداى متعال حجابهايى وجود دارد كه، براساس روايات، به دو دسته تقسيم مىشوند: حجابهاى ظلمانى و حجابهاى نورانى. گرچه بزرگان و علماى اخلاق در اين باره بياناتى دارند، ولى حقيقت اينكه اين حجابها چيست و چگونه آن حجابها بين انسان و خدا حايل مىگردد، براى ما روشن نشده است.بايد پذيرفت كه امثال ما حضور الهى و لذت حضور او را درك نمىكنيم، وقتى خدا را عبادت مىكنيم در اين انديشهايم كه موجود غايبى را عبادت مىكنيم و گويا او در وراى آسمانهاست. اما هستند كسانى كه حجاب و فاصلهاى بين خود و خدا احساس نمىكنند، بلكه