تصریح شده كه بادنجان، بیماری‌ها را تشدید می‌كند.[٣٥١] هم‌چنان‌که سند این حدیث نزد اهل سنت، البته نه در کتب معتبر آن‌ها، مرفوع به پیامبر٩ بوده و به جهت وجود راویان دروغ‌گو و ضعیف در سند، سخت تضعیف شده است[٣٥٢] و نزد شیعه نیز سند این حدیث در کتاب مذکور، به امام صادق٧ با بعضی رجال مجهول یا متهم منتهی شده است.[٣٥٣]

شكی نیست كه دوای هر دردی بودن مثلاً بادنجان، مخالف حس و مشاهده و دانش است، ولی این‌كه موجب تشدید امراض می‌گردد، خود ادعایی مخالف حس و مشاهده و قطعیات دانش پزشكی است.

علاوه بر حدیث بالا، در احادیث طبی با انبوهی از مواردی روبه‌رو می‌شویم که در
آن‌ها تصریح به شفای هر درد شده است؛ مانند: حبه السوداء (سیاه‌دانه،
شونیز)[٣٥٤]، شكر[٣٥٥]، آب گرم[٣٥٦]، میوه‌ها[٣٥٧]، خرما[٣٥٨]، حجامت در سر[٣٥٩]، حجامت به طور
مطلق در ١٧، ١٩ یا ٢١ روز[٣٦٠]، سیب[٣٦١]، زبیب (مویز) پاك‌شده[٣٦٢]، پیاز[٣٦٣]، سَنا (یا
سنی، قدقدك)[٣٦٤]، سَنّوت (زیره)[٣٦٥]، حُلْبه (شنبلیه)[٣٦٦]، برجای‌مانده‌های سفره[٣٦٧]،
هندباء (كاسنی)[٣٦٨]، آب میزاب، آب آسمان[٣٦٩]، الحرمل (اسپند)[٣٧٠]، اهلیلج

[٣٥١]. الحدیث و المحدثون، ص٤٨٣.

[٣٥٢]. میزان الاعتدال، ج١، ص١٣٤؛ لسان المیزان، ج١، ص٢٥٩.

[٣٥٣]. رجال نجاشی، ص١٩٨.

[٣٥٤]. طب الائمه، ص٥١، ٦٨؛ فقه الرضا، ص٣٤٦؛ صحیح بخاری، ج٧، ص١٣، ١٤.

[٣٥٥]. فقه الرضا، ص٣٤٦؛ الدروس الشرعیه، ج٣، ص٣٩.

[٣٥٦]. فقه الرضا، ص٣٤٦.

[٣٥٧]. همان، ص٣٤٧.

[٣٥٨]. المقنع، ص٥٤٥؛ الدروس الشرعیه، ج٣، ص٤١.

[٣٥٩]. طب الائمه، ص٥٧؛ السرائر، ج٣، ص١٣٩؛ الدروس الشرعیه، ج٣، ص٤٨.

[٣٦٠]. المستدرک، ج٤، ص١٠٢.

[٣٦١]. الدعوات، ص١٥٢.

[٣٦٢]. السرائر، ج٣، ص١٣٩.

[٣٦٣]. همان، ص١٤٠.

[٣٦٤]. همان، ص١٤٠؛ المستدرک، ج٤، ص٢٠١.

[٣٦٥]. سنن ابن‌ماجه، ج٢، ص١١٤٤؛ المستدرک، ج٤، ص٢٠١.

[٣٦٦]. السرائر، ج٣، ص١٤٠.

[٣٦٧]. الکافی، ج٦، ص٣٠٠، ٣٠١.

[٣٦٨]. الدروس الشرعیه، ج٣، ص٤٤.

[٣٦٩]. همان، ص٤٧ (دو مورد اخیر).

[٣٧٠]. همان، ص٤٩.