هم‌چنین روایت‌های دیگری درباره نهی از حجامت به طور مطلق، در روزها و اوقات خاصی یا امر به حجامت در روزهای خاصی وارد شده‌اند كه اكثر آن‌ها تضعیف یا موضوع دانسته شده‌اند.[٣٤٦]

از نظر عقل و علم نیز روز و شب صرفاً ناشی از چرخش زمین به دور خورشیدند و
ذاتاً دارای خواص و ماهیت ویژه‌ای نیستند؛ لذا نمی‌توان گفت که ذاتاً فلان روز
موجب خوش‌بختی، شفا یا بیماری است. تعیین روزی یا روزهایی برای انجام
برخی مناسك و اعمال مذهبی و عبادی، ظاهراً، نه به خصوصیات ذاتی این پدیده‌ها، بلكه به اعتبار و خواست شارع و به قصد سامان‌دهی سلوك و رفتار فردی یا جمعی
مردم برمی‌گردد.

* نقل شده است:

أطعموا نساءكم فی نفاسهن التّمر فانّه من كانت طعامها فی نفاسها التّمر خرج ولدها ذلك حلیماً فانّه كان طعام مریم حیث ولدت عیسی و لو علم الله طعاماً كان خیراً لها من التّمر أطعمها ایّاه.[٣٤٧]

این حدیث نزد اهل سنت موضوع دانسته شده است[٣٤٨] و ظاهراً صدر و ذیل حدیث با هم سازگار نیستند، زیرا می‌توان پذیرفت كه خوردن خرما در نفاس برای زن مفید است، اما از آن‌جا كه نفاس پس از زاییدن است، تولد فرزندی حلیم، در نتیجه خوردن خرما در نفاس، بنا بر ظاهر حدیث، معنای محصّلی نخواهد داشت.

هم‌چنین ظاهراً خداوند به مریم٣ فرمان داد که از خرمای درخت خرمای موجود در آن‌جا كه عجالتاً بهترین غذا در آن زمان و مكان برای ایشان بوده، بخورد و این فرمان، ظاهراً مستلزم نیست که مطلقاً خرما، بهترین غذا برای زن زائو باشد؛ هرچند شکی در مفید و مغذی بودن خرما به طور کلی نیست.

* نقل شده است: «الباذنجان شفاء من كلّ داء.»[٣٤٩] این حدیث مخالف با حس و مشاهده و نیز قطعیات دانش پزشكی و در نتیجه موضوع دانسته شده است[٣٥٠]، بلكه

[٣٤٦]. الموضوعات، ج٣، ص٢١١ـ٢١٥؛ تذکرة الموضوعات، ص٢٠٧ به بعد.

[٣٤٧]. کنز العمال، ج١٢، ص٣٤٠؛ شبیه بدان: الكافی، ج٦، ص٢٢ (سه حدیث).

[٣٤٨]. کنز العمال، ج١٢، ص٣٤٠؛ تذکرة الموضوعات، ص١٥١؛ الموضوعات، ج٣، ص٢٧.

[٣٤٩]. الكافی، ج٦، ص٣٧٣؛ طب الائمه، ص١٣٩.

[٣٥٠]. الحدیث و المحدثون، ص٤٨٣؛ الموضوعات، ج٢، ص١٠٣؛ تذکرة الموضوعات، ص١٤٨.