مراجعه به لغت‌نامه‌ها نیز نشان می‌دهد که اهل لغت، همان معنای «نجابت»
در فارسی را در معنای «ن ج ب» لحاظ کرده‌اند: «أنجبت المرأة إذا ولدت ولدا نجیباً...
و امرأة منجاب، أی ذات أولاد نجباء، و نساء مناجیب. و النجابة: مصدر النجیب
من الرجال، و هو الکریم ذو الحسب إذا خرج خروج أبیه فی الکرم»[٤٥٥]، «رجل نجیب،
أی کریم بین النجابة... و أنجب الرجل، أی ولد نجیبا»[٤٥٦]، «نجب: النون و الجیم
و الباء أصلان أحدهما یدل علی خلوص شیء وکرم و الآخر علی ضعف. الأول
النجابة مصدر. الرجل النجیب أی الکریم. و انتجب فلانا: استخلصه و اصطفاه»[٤٥٧]،
«ابن الأَثیر: النَّجیبُ الفاضلُ من کلِّ حیوانٍ؛ و قد نَجُبَ ینْجُبُ نجابةً إِذا کان فاضلاً نَفیساً فی نوعه»[٤٥٨].

ترجمه صحیح

دیکشنری عربی به فارسی «انجب» را به تولید کردن، به‌وجود آوردن، ایجاد کردن و سبب وجود شدن، معنا کرده است. زنانی که باسن بزرگ‌تر دارند، به دلیل اینکه استخوان لگن آنها راحت‌تر باز می‌شود، زایمان‌شان نیز آسان‌تر صورت می‌گیرد و آمادگی بیشتر برای آن دارند. ترجمه زیر برای حدیث فوق، قابل قبول است:

]برای ازدواج[ به سراغ زنانِ بزرگ‌باسَن بروید؛ چرا که زایاترند و برکت در آنان است.

[٤٥٤]. درر الأحادیث النبویة، ص٩٥.

[٤٥٥]. العین.

[٤٥٦]. الصحاح.

[٤٥٧]. معجم مقاییس اللغة.

[٤٥٨]. لسان العرب.