این است كه از حبوبات مورد علاقه یهودیان است و اگر حتی یك پیامبر بدان تقدیس شده باشد، باید یكی از داروهای شفابخش باشد، چه رسد به هفتاد پیامبر؛ این در حالی است كه خداوند در قرآن[٣٤٠] از آن به «أدنی» یاد كرده و كسانی را كه آن را بر منّ و سلوی برگزیده بودند، سرزنش نموده و آن را هم‌ردیف ثوم (سیر) و بَصَل (پیاز) قرار داده است. به هر حال، عدس مضراتی دارد، مانند تهییج سوداء، نفخ، بادهای غلیظ، تنگی نفس، افساد خون و دیگر مضرات مشهود و محسوس و این‌كه احتمالاً وضاعین این حدیث، یهودیان یا مانند آن‌ها هستند كه عدس را بر مَنّ (ترنجبین یا شهد نوعی گیاه) و سَلوی (مرغ بریان یا بلدرچین) ترجیح می‌دهند.[٣٤١]

نمی‌توان ادعاهای اخیر را درباره مضرات این خوردنی كه ظاهراً در آن‌ها مبالغه
شده، پذیرفت، اما به هر حال، تمام خوردنی‌ها، غیر از سموم، اگر به دور از افراط و
تفریط و در زمان و وضعیت مناسب مورد استفاده واقع شوند، مفید بوده و ذاتاً ضرری ندارند. هم‌چنین ممكن است این حدیث، ساخته افرادی باشد كه دستی در تجارت عدس داشته‌اند.

* از پیامبر٩ نقل شده است:

الحجامه علی الریق أمثل و فیه شفاء و بركه و تزید فی العقل و فی الحفظ فاحتجموا علی بركه الله یوم الخمیس و اجتنبوا الحجامه یوم الاربعاء و الجمعه و السبت و یوم الاحد تحریاً و احتجموا یوم الاثنین و الثلاثاء فانه الیوم الذی عافی الله فیه أیوب من البلاء و ضربه بالبلاء یوم الاربعاء فانه لا یبدو جذام و لا برص الا یوم الاربعاء أو لیله الاربعاء.[٣٤٢]

این حدیث، حجامت بر ناشتا و در آغاز روز و فقط در روز دوشنبه و سه‌شنبه را توصیه می‌کند. اما سند این حدیث تضعیف شده[٣٤٣] و گفته شده كه هر عاقلی قطع می‌كند که چنین سخنانی از كلام پیامبر٩ نیست، زیرا لبریز از ركاكت معنوی است[٣٤٤] و این در حالی است كه در روایتی از امام صادق٧، حجامت بر ناشتا چندان مفید دانسته نشده است[٣٤٥] كه برخلاف حدیث مورد بحث است.

[٣٤٠]. بقره: ٦١.

[٣٤١]. زاد المعاد فی هدی خیر العباد، ص٥٢ـ٥٣.

[٣٤٢]. سنن ابن‌ماجه، ج٢، ص١١٥٣، ١١٥٤؛ المستدرک، ج٤، ص٢١١، ٩٠٤.

[٣٤٣]. میزان الاعتدال، ج٣، ص٥٤، ٤٣٥؛ لسان المیزان، ج٥، ص١٤.

[٣٤٤]. منهج النقد، ص٣٤٣.

[٣٤٥]. الکافی، ج٨، ص٢٧٣.