٢. رجال شیخ علی‌أکبر، تألیف شیخ علی‌اکبر بن غلام‌علی کرمانی خراسانی،
مشهور به «مروّج الاسلام»، از عالمان قرن چهاردهم هجری و صاحب کتاب
هدیة المحدثین.[٢٧٤]

٣. مختصر تهذیب الکمال، از احمد بن عثمان بن محمد کرمانی (م. ٨٣٥ق).[٢٧٥]

٤. و مسائل حرب، تألیف أبومحمد حرب بن اسماعیل کرمانی (م. ٢٨٠ق) از شاگردان احمد بن حنبل پیشوای حنابله.[٢٧٦] ظاهراً این کتاب، پرسش‌هایی است که حرب کرمانی در موضوعات گوناگون همچون فقه و رجال از احمد بن حنبل پرسیده و آن‌ها را همراه با پاسخ‌های احمد بن حنبل در این کتاب نگاشته است.

هـ) منبع‌شناسی کتب و آثار حدیثی: در این زمینه می‌توان به کتاب الفیوضات اللامعة فی حال الکتب الاربعة، اثر محمدباقر بن رضا زند سیرجانی کرمانی از محدثان قرن چهاردهم هجری قمری اشاره کرد.[٢٧٧] این کتاب همان‌طور که از نامش برمی‌آید، درباره کتب اربعه حدیثی شیعه (کافی، فقه، تهذیب و استبصار) نگاشته شده است.

نتیجه‌گیری

محدثان منسوب به کرمان از همان سده‌های نخستین حیات اسلام در
رشد و شکوفایی حدیث نقش داشتند، چنان‌که در دوره متقدمان (پنج
قرن اول) محدثان بسیاری _ متجاوز از ١٠٤ نفر _ از این سرزمین به نشر حدیث،
همت گماشتند. قرن سوم هجری را با داشتن ٤٥ محدث می‌توان دوران اوج فعالیت محدثان این خطه در طول تاریخ نامید و در مقابل، قرن دهم و یازدهم را دوران افول
و رکود فعالیت‌های حدیثی اهالی کرمان برشمرد؛ دو قرنی که نام هیچ محدثی برای آن یافت نشد.

[٢٧٣]. ‌الذریعه، ج‌٢٣، ‌ص٢٢٩.

[٢٧٤]. همان، ج١٠، ص١٣٨.

[٢٧٥]. الاعلام، ج١، ص١٦٧.

[٢٧٦]. تاریخ أسماء الثقات، ص١١.

[٢٧٧]. ‌تراجم الرجال، ج‌٢، ‌ص٥٩٣ـ٥٩٤.