مخالفان، علاوه بر انتقاد به صحت سند و محتوای برخی از این احادیث و نیز از عادیات دانستن این نوع احادیث (که پیش‌تر ذکر شد)، عموماً به ادله ذیل نیز استناد می‌کند:

_ تأکید قرآن بر بشر بودن پیامبر٩: Gقُلْ إنّما أنا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ یوحَى إلَیَّ.F[٣٠٥]

_ لزوم مشورت پیامبر٩: Gوَ شَاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِF[٣٠٦] که درباره امور دنیوی است. نقل
شده است:

حباب بن منذر در غزوه بدر به پیامبر٩ می‌گوید: آیا خداوند به شما فرمان داده که این‌جا فرود بیایید؟ ایشان می‌فرمایند: «نه، این نظر من است.» حباب می‌گوید: این‌جا مناسب نیست. برخیز تا به نزدیک‌ترین محل به آب‌های قوم برویم و آن‌جا فرود آمده و سپس چاه‌های آب پشت سر خود را پر می‌کنیم و بر آن آب، حوضی ساخته و پرآبش می‌کنیم. ما با آن‌ها می‌جنگیم و می‌نوشیم، ولی آن‌ها نمی‌نوشند. پیامبر٩ فرمود: «نیکو گفتی.» و همان کار را فرمان داد تا انجام دهند.[٣٠٧]

یا نقل شده: هنگامی که ایشان٩ می‌خواست بر یک‌سوم محصولات مدینه با دشمنش در غزوه خندق مصالحه کند تا برگردند، با انصار مشورت کرد و آن‌ها بر جنگیدن نظر دادند و ایشان٩ از نظر خود عدول کردند.[٣٠٨]

_ احادیث و سیره؛ مانند حدیث «تأبیر نخل»: نقل شده:

[٣٠٣]. نجم: ٣ـ٥.

[٣٠٤]. /١١٠٤٩/http: //majles.alukah.net/t.

[٣٠٥]. كهف: ١١٠؛ فصلت: ٦ و نیز: ابراهیم: ١١؛ اسراء: ٩٣.

[٣٠٦]. آل‌عمران: ١٥٩.

[٣٠٧]. تاریخ الامم، ج٢، ص١٤٤.

[٣٠٨]. همان، ص٢٣٨.