فی فهم مغنی اللبیب در زمینه نحو، شرح دعاء کمیل، شرح خطبة اللمة حضرت زهرا ٣، خلاصة الأنساب، خلاصة العروض[٢٣٤]، الحدیقة فی علم القافیة[٢٣٥] و شرح دعای صباح[٢٣٦] را نام برد.

٧. علی‌اکبر مروّج الاسلام کرمانی (قرن چهاردهم قمری)

«شیخ علی‌اکبر بن غلام علی مروّج الاسلام کرمانی خراسانی»، فقیه، محدث،
ادیب و شاعر پارسی‌گوی شیعه در قرن چهاردهم هجری که در اشعارش به «شفیق» تخلص می‌کرد.[٢٣٧] وی از شاگردان خاتم‌المحدثین حاج میرزاحسین نوری طبرسی
(م. ١٣٢٠ق) است.

سه کتاب به زبان فارسی در زمینه درایة الحدیث از آثار اوست: ١. هدیّة المحدثین که در سال ١٣٤٨ قمری از تألیف آن فارغ گردید؛ ٢. هدیّة المحصّلین که در آن به توضیح مباحث مشکل کتاب پیشین پرداخته و مطالبی را نیز بدان افزوده است؛ ٣. تتمة المحدّث، مجموعه‌ای منظوم به زبان فارسی که در آن مباحث درایة الحدیث را به شعر درآورده است.[٢٣٨] هم‌چنین کتابی در رجال داشته با عنوان رجال شیخ علی‌أکبر.[٢٣٩]

از آثار غیر حدیثی اوست: دفائن أکبری و کشکول مشتمل بر مطالبی از نظم و نثر، شبیه کتاب خزائن نراقی.[٢٤٠]

فهرست محدثان متأخر کرمان

قرن ششم: ١. ابن‌مطلب هبة‌الله کرمانی/ وزیر ابوالمعالی کرمانی (٤٤٠_٥٤٠ق)؛
٢. أبوبکر بردسیری (٤٨٠_ م. بعد از ٥٣٧ق)؛ ٣. أبومحمد بن محمد بن عبدالرزاق کرمانی (احتمالاً متولد ٤٧٠ق) ؛ ٤. سعد بن علی کرمانی (‌زنده در ٥٨٤ق)؛ ٥. أبوسعد

[٢٣٤]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج١٣، ص٦٤٢ـ٦٤٣. در پاورقی کتاب آمده: «در کتاب تاریخ علماء خراسان (ص١١٢، ش٨٧) از وی به جای "کرمانی" با عنوان "کرمانشاهی" یاد شده است.» شرح حال محمدنجف کرمانی در این کتاب‌ها آمده است: تاریخ علماء خراسان، ص١١٢، ش٨٧؛ ایضاح المکنون، ج٢، ص٢٨٠؛ الفوائد الرضویه، ص٦٥٤؛ أعیان الشیعه، ج‌١٠، ص٧٩؛ الذریعه، ج٤، ص‌٤٦٥، ش٢٠٦٤ و ج١٣، ص‌٣٣١، ش١٢١٤.

[٢٣٥]. الذریعة، ج٦، ص٣٧٩.

[٢٣٦]. همان، ج١٣، ص٢٤٨.

[٢٣٧]. تراجم الرجال، ج١، ص٤٠٤.

[٢٣٨]. رسائل فی درایة الحدیث، ج١، ص‌٩٢ـ٩٣؛ و نیز ر.ک: الذریعة، ج٢٥، ص٢١٣.

[٢٣٩]. همان، ج١٠، ص١٣٨.

[٢٤٠]. همان، ج٨، ص٢٠٩.