افضلی: حاج آقا من نوشته ام که اوایل ٥٠٠ تومان، بعد ١٠٠٠ تومان و در اواخر ماهی ٢٠٠٠ تومان می دادم که این کمک ها نسبت به درآمدم یک دهم بود. یک دفعه هم یک تکه زمین در قم داشتم که فروختم و مبلغی از آن را که با ١٠ هزار تومان و یا ٢٠ هزار تومان بود به حزب دادم. برداشت من این بود که چون آقایان کار و شغلی ندارند، باید به هرحال یک جوری مخارج آنها را تأمین کرد.

رئیس دادگاه: آقای افضلی برای آخرین دفاع خودتان هرچه دارید بگویید؟

افضلی: بنده همان طورکه قبلاً عرض کردم خود را مقصر و مستوجب کیفر می دانم و هر حکمی را که حضرت عالی به عنوان قاضی دادگاه درمورد اینجانب صادر کنید با آغوش باز می پذیرم. من اعتقاد دارم که آنچه مشیت خداست همان می شود. چون از مسائل قضایی بی اطلاع هستم. از حضرت عالی به عنوان یک قاضی استدعای عاجزانه دارم که جناب عالی به عنوان وکیل مدافع من مقداری قضاوت کنید. در خاتمه باتوجه به ندامتی که الآن و با درنظرگرفتن اینکه من سابقه کار ٢٠ سال عمرانی دارم و حداقل ١٠ درس از دانشکده فنی را می توانم درس بدهم. اگر برای نظام جمهوری اسلامی امکان دارد یک جایی از مملکت را بسازم، البته اگر مرا محکوم به اعدام نکردید. بگذارید که من با خدمتم این خلاف هایم را جبران کنم من از مردم و از امام عزیز عذر می خواهم و از امام امت می خواهم که مرا به عنوان یک فرزند مقصر خودش ببخشد.

رئیس دادگاه: دادگاه شما تمام شد، یک سؤالی از شما داریم که مربوط به دادگاه نیست و آن این است که اگر شما قاضی بودید و می خواستید درمورد خودتان قضاوت کنید فردی را که ... نظام جمهوری اسلامی آمده او را مورد اطمینان قرار داده و به عنوان یکی از فرماندهان سه گانه ... و او را امین خود دانسته و دست او را برای وصول به اسرار باز گذاشته است چنین کسی که بیاید ... به این نظام و مردم خیانت کند، شما خودتان اگر بودید درمورد او چه قضاوتی می کردید؟

افضلی: من قاضی نیستم، نمی دانم چه بگویم، اما باید چنین فردی تنبیه شود. من قبول دارم که مقصر هستم.

کیانوری: من می خواهم یک سری مسائل را دررابطه با حزب توده بگویم. البته در مصاحبه های تلویزیونی آنها را گفته ام. واقعیت این است که حزب ما از آغاز تأسیس به صورت یک حزب کاملاً وابسته و تابع اتحاد شوروی بوده است. ... درمورد جاسوسی من به طور صریح اعلام کردم که این کار را کرده ایم ازنظر تصوراتی که داشتیم و معتقد به سیستم شوروی و سیستم های کشورهایی مانند شوروی بودیم و فکر می کردیم که درنهایت فعالیت به نفع مردم جهان تمام خواهد شد. ... درمورد مسئله براندازی باید بگویم که هر حزب سیاسی آرزویش این است که به قدرت برسد و حزب ما هم اگر به همدیگر نمی گفتیم، اما آرزوی همه مان این بود که یک روزی قدرت را به دست بگیریم و هر عمل سیاسی و تبلیغاتی که انجام می دادیم و حتی اقداماتی که برعلیه جمهوری اسلامی انجام می دادیم و برای رسیدن به این هدف بود که ما قدرت و امکان پیدا کنیم که در شرایط بحرانی بتوانیم به قدرت برسیم و این واقعیتی است که همه آنهایی که با کمونیسم آشنا هستند می دانند و نمی توانیم آن را انکار کنیم. اقدامات ما درجهت ایجاد سازمان های افسری، مخفی و نفوذ در ارگان ها و جاسوسی کردن به نفع شوروی برای رسیدن به قدرت بوده است، اما اینکه چه زمانی ما بتوانیم اقدام عملی انجام دهیم، خواب و خیال و تصورات ما این بوده که در زمانی که با برخوردهای داخلی بحرانی به وجود آید، استفاده کنیم. ... به گزارش خبرنگار ما سپس ختم دومین جلسه رسیدگی به پرونده بهرام افضلی اعلام شد و ادامه جلسه دررابطه با رسیدگی به اتهامات سایر متهمین به روز شنبه آینده موکول گردید.»[١]

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ١٧/٩/١٣٦٢،