در این مرحله از عملیات، نیروهای لشکر١٤ امام حسین(ع)، بناسوته، بخش جنوب شرقی ارتفاع زله (سیدمصطفی) تپه تخم مرغی، دو ارتفاع در شرق هرگنه (دو ارتفاع ١٥٣٠ و ١٤٧٠ در غرب هرگنه تصرف نشد) و ارتفاع سه درختی و تپه شهدا را به تصرف درآوردند. البته طبق طرح عملیات قرار بود درصورت موفقیت، یک گردان پس از تثبیت موقعیت تخم مرغی و بناسوته برای تصرف کله قندی اقدام کند که به علت کمبود وقت این کار مقدور نشد. مهندسی این لشکر نیز برای تثبیت دستاوردهای عملیاتی یک خاکریز از جناح راست خود از هرگنه به سه درختی احداث کرد. همچنین برای تدارک خط مقدم، دو جاده از مرانه و تپه شهدا به منطقه درگیری کشیده شد.

لشکر٢٥ کربلا نیز باآنکه در ابتدا خوب عمل کرد و توانست خلوزه١ و بخش های اصلی هفت توانان را تصرف کند، در تصرف خلوزه٢ ناموفق بود. این لشکر قرار بود خاکریزی از انتهای هفت توانان تا انتهای کلو احداث کند، ولی به علت تصرف نشدن کلو خاکریز بین مارو و خلوزه احداث شد و تا یال غربی هفت توانان امتداد یافت. بدین ترتیب الحاق پیش بینی شده این لشکر با لشکر٨ نجف در سمت راست و لشکر١٤ امام حسین(ع) در سمت چپ مقدور نشد[١]

از نکات قابل ذکر در محور عملیاتی مریوان که واحد شنود از مکالمات بی سیم دشمن دریافت این بود که در ساعت ١٥:٢٠، توپخانه عراقی در یکی از محورهای عملیاتی (احتمالاً محور لشکر١٤ امام حسین(ع)) به اشتباه تانک های خود را زیر آتش شدید توپخانه و گلوله های کاتیوشا قرار داده است و از آنجا که امکان ارتباط با فرماندهی آتش مقدور نبوده، اجرای آتش مدتی ادامه یافته و خساراتی به عراقی ها وارد آمده است[٢]

هم زمان با شروع عملیات در محور مریوان، نیروهای عراقی در ساعت ١ بامداد، در محور بانه با به کارگیری تیپ٦٦ که در احتیاط منطقه بود، عملیاتی را برای تصرف ارتفاع راهبردی لری که دراختیار لشکر٨ نجف قرار داشت، آغاز کردند. در این پاتک دشمن به مواضع خودی نفوذ کرده و علاوه بر ٢ کیلومتر از خاکریزی که در جلوی لری احداث شده بود، یکی از ارتفاعات مهم لری (١٨٢٠) را نیز تصرف کرد. بااین همه، نیروهای لشکر٨ نجف با به دست گرفتن ابتکارعمل و تدبیر فرماندهی خود توانستند نیروهای عراق را به عقب برانند. سرعت عمل و شدت واکنش نیروهای خودی در مقابله با نیروهای عراقی به حدی بود که آنها یال های جنوبی لری را که قبل از این پاتک در تصرف خود داشتند، رها کرده و به سمت کانی مانگا عقب رفتند. در این اقدام ٢٠٠ عراقی نیز به اسارت درآمدند.[٣]

فرمانده لشکر٨ نجف، پس از فراغت از دفع پاتک دشمن برای حفظ جناح چپ خود نیروهایی را به منطقه براله اعزام کرد و آنها توانستند با کمترین تلفات این ارتفاع را تصرف کنند.[٤]

[١] سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٧٠ - ٦٨.

[٢] سند شماره ٢٠٧٠٩ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: قرارگاه نجف اشرف، ٢٩/٧/١٣٦٢، ص١.

[٣] سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٧١؛ و- سند شماره ٤٢٣٣/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: عملیات والفجر٤، (قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، ٣٠/٧/١٣٦٢، نوار شماره ١٢٩٥٣)، داوود رنجبر، ص٢.

[٤] سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٧٣ و ٧١.