١٧ علی بن ابی طالب(ع) نیز به منطقه اضافه شدند و از ارتش نیز لشکر٣٠ گرگان به منطقه دربندیخان مأمور شد. باوجود تشکیل قرارگاه های فرعی نجف١ و نجف٢ همچنان مشکلات لاینحلی بر سر راه اجرای عملیات در این منطقه وجود داشت که مهم ترین آنها عبارت بودند از: ١. نبود عقبه مناسب. ٢. نبود راهکار مناسب. ٣. آلوده بودن منطقه به افراد ضدانقلاب و جاسوس. ٤. اتکای عملیات به بالگرد برای پشتیبانی. ٥. امکان پذیرنبودن پشتیبانی مؤثر توپخانه. ٦. دسترسی نداشتن به عقبه های دشمن. ٧. فاصله زیاد خطوط پدافندی خودی با دشمن. ٨. کمبود نیرو.

باتوجه به پیدانشدن راهکار مناسب برای حل این مشکلات و به خصوص مسئله پشتیبانی نیروهای عمل کننده و نیز نیاز فوری منطقه عملیاتی والفجر٤ به نیرو قرار شد بخشی از نیروهای مأمور در منطقه دربندیخان به نیروهای عملیاتی منطقه والفجر٤ اضافه شوند و عملیات دربندیخان به صورت محدودتری اجرا شود. بااین حال به دلیل باقی ماندن مشکلات موجود و همچنین مغایرت اجرای این عملیات با سیاست های کلی شورای عالی دفاع مبنی بر اجرای عملیات به شکل محدود و با تضمین پیروزی صددرصد، این عملیات در اوایل آبان ماه به طورکلی منتفی شد و لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) برای اجرای مأموریت جدید به منطقه عملیاتی والفجر٤ انتقال یافت.

گفتنی است موضوع اجرا یا عدم اجرای عملیات در منطقه دربندیخان به چالشی میان فرماندهان سپاه و ارتش تبدیل شده بود، باآنکه سپاه پیشنهاد اجرای عملیات در این منطقه را مطرح کرده و شناسایی های متعدد و دامنه داری را در منطقه انجام داده بود، ولی هنگامی که موضوع بن بست راهکارهای عملیاتی و پشتیبانی عملیات و هوشیاری دشمن پیش آمد، فرماندهان سپاه باوجود سرمایه گذاری فراوانی که در منطقه انجام داده بودند پذیرفتند که اجرای عملیات در این منطقه امکان پذیر نیست و انجام عملیات با خطرپذیری بالایی ازنظر طرح، اجرا و پشتیبانی همراه است. این درحالی بود که فرماندهان ارتش و به ویژه سرهنگ صیاد شیرازی همچنان بر اجرای عملیات دربندیخان اصرار داشتند. البته سرانجام وی با سفر به منطقه و مشاهده واقعیت های بیشتر و رایزنی با سایر فرماندهان به این نتیجه رسید که از اجرای عملیات در آن منطقه، خودداری شود.

ج) منتفی شدن اجرای عملیات در شمال خلیج فارس

در طول این دوره علاوه بر فعالیت هایی که برای اجرای عملیات یا فراهم سازی مقدمات عملیات در مناطق شیلر و دربندیخان در دست اجرا بود عملیات دیگری نیز با فرماندهی قرارگاه کربلا و با شرکت قرارگاه نوح، تیپ١٥ امام حسن(ع) و نیروی دریایی ارتش برای تصرف اسکله های البکر و العمیه و منطقه خور عبدالله و انهدام تأسیسات شهر فاو و سایت موشکی و رادار دشمن در این منطقه طراحی شده بود و اقدامات لازم برای فراهم آوردن امکانات مورد نیاز و آموزش نیروها درحال انجام بود. استعداد درنظر گرفته شده برای این