در مرحله دوم عملیات والفجر٤، مقرر شد نیروهای خودی برای تصرف سه هدف خلوزه٢ و کلو؛ ارتفاعات زله (کله قندی و سنگ معدن) و ارتفاعات غرب هرگنه، وارد عمل شوند. طبق طرح قرار بود نخست نیروهای لشکر٣١ عاشورا، لشکر١٤ امام حسین(ع) و لشکر٤١ ثارالله(ع) عملیات خود را آغاز کنند و سپس لشکر٢٥ کربلا برای کمک به الحاق دو لشکر٣١ عاشورا و ٤١ ثارالله(ع) وارد عمل شده و خاکریزی از کلو به ولیاوه تقاطع رودخانه قزلجه احداث کند.

با شروع عملیات، لشکر٣١ عاشورا باآنکه نیروهایش تازه به منطقه عملیاتی انتقال یافته بودند و فرصت کمی برای شناسایی داشتند، اولین یگانی بود که در ٥ دقیقه بامداد، با کمین های دشمن درگیر شد.

نیروهای این لشکر در ادامه حرکت خود توانستند با انهدام ٢ گردان عراقی، بخشی از ارتفاعات خلوزه٢ و کلو را تصرف کرده و ٢ گروهان از دشمن را نیز اسیر کنند. رزمندگان لشکر عاشورا پس از این اقدام، منتظر ماندند تا نیروهای مهندسی و تأمین قرارگاه حمزه٤ (لشکر٢٥ کربلا و تیپ١ لشکر٢٨ کردستان) احداث خاکریز از کلو به سمت ولیاوه را آغاز کنند. فرماندهی قرارگاه باتوجه به عملکرد خوب لشکر٣١ عاشورا و اطمینان از ادامه کار این یگان، حساسیت کمتری به این محور داشت و بیشتر توجهش معطوف به عملکرد دو یگان درگیر در محور پنجوین (لشکر٤١ ثارالله(ع) و لشکر١٤ امام حسین(ع)) و مأموریت لشکر٢٥ کربلا در احداث خاکریز بود.

در پیگیری های فرماندهی قرارگاه معلوم شد که نیروهای دو لشکر٤١ ثارالله(ع) و ١٤ امام حسین(ع) تا ساعت ٢ بامداد هنوز درگیری با دشمن را آغاز نکرده اند. لشکر٤١ ثارالله(ع) باتوجه به تجربه روز گذشته در نظر داشت قبل از لشکر١٤ امام حسین(ع) که در جناح چپ او قرار داشت وارد عمل نشود، ازاین رو منتظر درگیری این یگان بود. ازطرفی گردان پیشروی لشکر١٤ امام حسین(ع) در طول مسیر خود به مواضع تخلیه شده عراقی ها برخورد می کرد، به همین دلیل باوجود حرکت به جلو تا ساعت ٢ بامداد این گردان با نیروهای دشمن درگیر نشده بود، سرانجام گردان های