مباحث مطرح شده در جلسه امروز سیدرحیم صفوی مسئول عملیات ستاد مرکزی سپاه، علی شمخانی جانشین فرمانده سپاه و عزیز جعفری فرمانده قرارگاه نجف، از منتفی شدن عملیات تصرف ارتفاع قلاویزان که به عنوان پشتیبانی عملیات والفجر٤ مورد نظر بود، به علت مخالفت سرهنگ صیاد شیرازی حکایت داشت.[١]

عزیز جعفری دراین باره گفت: چون سرهنگ صیاد شیرازی قلاویزان را پشتیبان عملیات والفجر٤ نمی داند، لذا اعتقادی به اجرای عملیات در آن منطقه ندارد و ازطرفی چون تصرف قلاویزان نیاز به توپخانه و سایت موشکی ضدهوایی دارد و سپاه نیز دراین زمینه نیازمند کمک ارتش است، لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع) که در منطقه مهران حضور داشت، به منطقه بانه فراخوانده شد.

از سوی دیگر، فرمانده نیروی زمینی ارتش باتوجه به تأکیدی که بر اجرای هم زمان عملیات در ارتفاع بمو و ارتفاع شاخ خشیک در جنوب منطقه عمومی دربندیخان دارد نظر کارشناسی سپاه را مبنی بر ناموفق بودن عملیات در بمو بدون اجرای عملیات در شاخ خشیک پذیرفت و با اجرای هم زمان عملیات بر روی این دو ارتفاع موافقت کرد. بدین ترتیب مقرر شد درصورت موفقیت لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) در منطقه بمو، عملیات در این منطقه ادامه یابد و در غیر این صورت، بلافاصله نیروهای این یگان به منطقه عملیاتی والفجر٤ منتقل شوند. عزیز جعفری نیز پیشنهاد داد که یک تیپ برای کمک احتمالی به لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) در نظر گرفته شود.[٢]

[١] در عملیات والفجر٣ (٧/٥/١٣٦٢)، تصرف قلاویزان که بر شهر مهران تسلط دید و تیر داشت جزء اهداف اصلی عملیات بود، ولی تصرف این ارتفاع محقق نشد. به همین دلیل اجرای یک عملیات محدود و مستقل با هدف تصرف این ارتفاع و نیز پشتیبانی از عملیات والفجر٤ مدنظر فرماندهان سپاه قرار گرفت. خارج شدن شهر مهران از دید و تیر دشمن و تجزیه قوای ارتش عراق از دیگر اهدافی بود که با اجرای این عملیات تحقق می یافت.

[٢] سند شماره ٢٨٥/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه خاتم الانبیا(ص) در عملیات والفجر٤ (داود رنجبر)، ١١/٧/١٣٦٢ تا ٢٨/٧/١٣٦٢، صص ٢٩١ - ٢٨٧.