برای صادرکنندگان کالا می باشد. رژیم عراق ازنظر مالی در تنگنا بوده، از صادرات نفت آن به میزان فراوانی کاسته شده و امارات سرمایه کمتری را دراختیار این کشور قرار می دهد. در این اوضاع و احوال روابط بین فرانسه و عراق دستخوش مراحل حساسی بوده. به نظر وزیر امور خارجه عراق، مسئله سوپراتانداردها یکی از مراحل سخت بود. وی اضافه کرد که فرانسه در این مسئله همچون یک قدرت بزرگ قابل اطمینان رفتار نمود و از این امر نیز پشیمان نخواهد شد. تحویل پنج فروند هواپیمای جنگنده طی ماه اکتبر تأیید گردید.

بااین حال، پاریس واقف است که تعهدات نظامی - اقتصادی چندین ساله اخیر در قبال بغداد، نه تنها یک مخاطره سیاسی را تشکیل می دهد بلکه خطری بسیار جدی ازنظر اقتصاد نیز به شمار می آید. عراق ناچار شده تا از فرانسه بخواهد که بار دیگر فرانسه بخشی از بدهی های این کشور را قسط بندی کند. سازمان ضمانت صادرات فرانسه به سهم خود ٢٥ میلیارد فرانک از این بدهی را تضمین کرده است و امسال میزان خسارات وارده سنگین بوده است.

در ماه گذشته، مذاکرات بین دو کشور منجر به امضای یک قرارداد کلی گردید که به موجب آن قرار شد بهای بخشی از اسلحه تحویل شده به میزان ٨ میلیارد فرانک در ازای تحویل نفت پرداخت گردد. از سوی دیگر، وام بانکی که تا میزان یک میلیارد دلار به وسیله دولت تضمین شده است، قرار است طی سه سال پرداخت گردد. این وام این امکان را به عراق می دهد که بدهی های خود را در قبال چندین قرارداد منعقده با شرکت های فرانسوی ازجمله "توسون" و "تکنیپ راسپی باتینبول" نقداً ادا نماید.

همچنین معامله پایاپای نفت به میزان ٤ میلیون تن از قرار ٨٠ هزار بشکه در روز طی مدت دوازده ماه (از ژوئیه ١٩٨٣ تا ژوئیه ١٩٨٤)، [شامل] ٤٥ هزار بشکه نفت خام و ٣٥ هزار بشکه مواد تصفیه شده، که می بایست به شرکت "الف آکتین" و شرکت نفت فرانسه تحویل داده شود، صورت خواهد گرفت. طی هشت ماه نخست سال [جاری] فرانسه تنها ٢٣/١ درصد نیاز کل نفت خام خود را از عراق تأمین نمود. در سال ١٩٨٠ عراق دومین فروشنده نفت به ما بود.

خانم کرسون همچنان درمورد اختلافات بر سر مخارج اضافی ناشی از جنگ که حدود ٣٠ شرکت فرانسوی متحمل شده اند گفت وگو نمود. به گزارش خبرگزاری فرانسه، ١٥ پرونده رسیدگی شده، ١٥ مورد دیگر در مرحله مذاکرات قرار دارد و ٢ پرونده دیگر به داوری بین المللی ارجاع شده است.

درزمینه مبادلات تجاری دوجانبه، فرانسه با داشتن ترازی مثبت به میزان ٨/٢ میلیارد فرانک طی هشت ماه نخست سال ١٩٨٣ (٩/٣ میلیارد صادرات دربرابر ١/١ میلیارد واردات) سود بسیاری را برده است، ولی در جمع، حجم فروش فرانسه نسبت به سال های گذشته تقلیل یافته است (٥/٤ میلیارد در سال ١٩٨٠، ٩/٧ میلیارد در سال ١٩٨١ و ٤/٩ میلیارد در سال ١٩٨٢). به همین نسبت کاهش خرید نفت ازسوی فرانسه چشمگیر بوده است.

برخی ناظران، استراتژی پاریس را در خاورمیانه [غرب آسیا] خطرناک می دانند. اما این استراتژی این مزیت را دارد که روشن می باشد. از سوی دیگر، منافع فرانسه در ایران بسیار ناچیز است و جنبه های صرفاً سیاسی این انتخاب با دشواری قابل برآورد می باشد.»[١]

[١] اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ٤٢٧، ٢٠/٩/١٣٦٢، روزنامه لزکو (چاپ فرانسه)، ٢٤/٨/١٣٦٢.