چون در نیروی دریایی تشکیلات گسترده ای نداشتیم، تشکیلات جداگانه برای آن فراهم نکردند و از همین ایام مسئولیت امور حزب در نیروی دریایی را نیز من به عهده داشتم.

وی درمورد چگونگی جابه جایی سلاح اعتراف کرد: در سال ٥٨ ماشینی را که سلاح جمع آوری شده در صندوق عقب آن جاسازی شده بود را برای تخلیه دراختیار پرتوی قراردادیم.

متهم گفت: در مدت فعالیتم مجموعاً ٥٥ نفر تحت مسئولیت من بودند که اکثر آنان را همافران و افسران نیروی هوایی تشکیل می دادند. وی افزود: از این تعداد ٦ یا ٧ نفر با من ارتباط داشتند و بقیه افراد نیز ازطریق آنها با من ارتباط برقرار می کردند. جهانگیری درمورد نحوه ارتباط با سفارت شوروی گفت: در سال ٦١ در ملاقاتی که به پیشنهاد پرتوی با کیانوری داشتم؛ وی به من گفت به عنوان رابط باید با یکی از مأموران سفارت شوروی تماس برقرار کنم تا در مواقع ضروری که حزب زیر ضربه قرار می گیرد و احتمالاً ارتباطش با خارج از کشور قطع می شود بتوانیم رابطه ضروری را با سفارت داشته باشیم.

وی افزود: کیانوری در این ملاقات تأکید کرد که در ملاقات با مأمور سفارت شوروی هیچ گونه حق اظهارنظر ندارم و تنها به عنوان رابط باید ارتباط برقرار کنم. جهانگیری گفت: مأموران سفارت در ملاقات ها از اسامی مستعار الهام و اکبر استفاده می کرده اند و من مجموعاً برای ٣ یا ٤ بار در ملاقات با آنها حامل بسته ای ازطرف کیانوری برای سفارت و متقابلاً بسته ازطرف سفارت برای کیانوری بودم که از محتوای آنها مطلقاً اطلاع نداشتم.

جهانگیری در پاسخ سؤال رئیس دادگاه که از وی پرسید در شوروی چه دوره هایی را می گذراندی، گفت: در این مدت در مدرسه بین المللی لنین در مسکو بودم که افراد مختلفی از کشور های گوناگون در این مدرسه دوره های کوتاه و درازمدت درزمینه ایدئولوژی کمونیستی شامل فلسفه، اقتصاد تئوری تاکتیک، تاریخ شوروی و تاریخ جنبش های کارگری و همچنین دوره های آموزش های کارگری و همچنین دوره های آموزشی عملیات ضدپلیسی را طی می کردند. وی افزود: به هنگام ورود من به مسکو یک مترجم و یک نفر از مسئولان خدمات مدرسه من را به خوابگاه در مدرسه راهنمایی کردند که پس از یک هفته معاینه پزشکی به اتاقی که یک مرد و زن دیگر ایرانی نیز در آن زندگی می کرده اند، راهنمایی شدم.

وی با اشاره به این نکته که نسبت به دو ایرانی دیگر مطلقاً شناخت و آشنایی قبلی نداشته است، گفت: در مدتی که در مسکو بودم برای تماس با خانواده ام که فکر می کردند من در آلمان هستم ازطریق نامه هایی که به آلمان می فرستادم و از آنجا به تهران ارسال می شد تماس می گرفتم که پس از شش ماه به علت نگرانی خانواده ام به تهران بازگشتم.

وی اعتراف کرد: در مدت اقامت در خوابگاه مدرسه بین المللی مسکو یک دوره آموزش مبارزه با پلیس را در مدت ٣ ماه طی کردم.

براساس این گزارش محمدمهدی پرتوی که به عنوان شاهد در جلسه دیروز دادگاه حضور داشت در تکمیل توضیحات جهانگیری گفت: سیاست حزب درمورد جمع آوری سلاح ها یک سیاست ریاکارانه بود و علی رغم اینکه تعداد زیادی سلاح اختفا کرده بود با تبلیغات زیاد چند بار اعلام کرد غیرمسلح است و حتی دراین زمینه بخشنامه صادر کرد و به اعضای حزب گفت که هرکس با اسلحه دستگیر شود، نفوذی است و از ما نیست و دراین زمینه تلاش کرد تا افکار مردم را فریب دهد. همین گزارش حاکی است در ادامه جلسه دیروز [٢٣/٩/١٣٦٢] سپس ناخدا سوم محسن بیدگلی به دفاع از کیفرخواست پرداخت و گفت: ارتباط من با حزب راه خطایی بود که به دلیل نشناختن جامعه اسلامی طی کردم.

وی افزود: من نسبت به خطاهای خودم آگاهم و به همین دلیل نمی توانم دفاعی از خطاهایم بکنم. ... وی در پاسخ سؤالات رئیس دادگاه درمورد نحوه آشنایی خود با تشکیلات حزب جاسوسی توده گفت: قبل از پیروزی انقلاب با حمید احمدی که نظامی هم اتاقم بود از منزلمان با کیانوری تماس گرفتیم و به دنبال آن و از سال ٥٨ ارتباطم را با حزب برقرار کردم.

... محسن بیدگلی بند ٢ کیفرخواست دادستان مبنی بر پرداخت حق عضویت ماهانه هزار تومان و جمعاً ١٢ هزار تومان را تأیید کرد و گفت: این مبلغ را در سال ٦١ آخرین سال عضویتم در حزب پرداخت