٢. مناطق پدافند چنین تعیین تکلیف شد: واگذاری پدافند منطقه لری تا کلو به تیپ١ از لشکر٢٨ کردستان و یک گردان از سپاه؛ واگذاری پدافند منطقه کلو، هفت توانان و کرانه شمالی رودخانه قزلجه به تیپ٢ از لشکر٢١ حمزه؛ واگذاری پدافند منطقه براله، سربراله و خلوزه ١ و ٢ به تیپ٣ از لشکر٢٨ کردستان.

٣. پس از اجرای آخرین گام مرحله دوم عملیات و تصرف ارتفاعات هرگنه، ٥ روز در اجرای عملیات وقفه ایجاد شود تا علاوه بر بازسازی یگان های عمل کننده، یگان های جدید وارد منطقه شده و اقدامات مقدماتی خود را برای عملیات انجام دهند.

در اولین ساعات روز چهارم آبان، لشکر٤١ ثارالله(ع) موفق شد در یک نبرد سخت ارتفاعات مهم ١٤٧٠ و ١٥٣٠ در غرب و جنوب هرگنه را که در شمال شرقی پنجوین قرار داشتند به تصرف درآورد. درپی این امر و احتمال تصرف شهر پنجوین، فرماندهی سپاه یکم عراق به یگان های مستقر در منطقه مأموریت داد تا این شهر تخریب کنند. بدین ترتیب ٦ گردان مهندسی عراق بخش های عمده ای از پنجوین را تخریب کرده و تمامی نشانه هایی که هویت این شهر را مشخص می کرد، از بین بردند.

با تصرف ارتفاعات ١٤٧٠ و ١٥٣٠ هرگنه به همت لشکر٤١ ثارالله(ع) که پیامد آن تخلیه و تخریب شهر پنجوین توسط ارتش عراق بود، مرحله دوم عملیات والفجر٤ پایان یافت.

در ادامه، براساس اطلاعاتی که یک گروه شناسایی از منطقه غرب کانی مانگا به دست آورده بود تغییراتی در تصمیم برای تداوم عملیات به وجود آمد؛ بدین ترتیب که تصرف نالپاریز در جنوب غربی کانی مانگا در اولویت قرار گرفت و مقرر شد یگان های ١٧ علی بن ابی طالب(ع) و ١٤ امام حسین(ع) از محور پنجوین به کانی مانگا منتقل شوند و لشکر های ٢٧ حضرت رسول(ص) و ٣١ عاشورا بخشی از ارتفاعات کانی مانگا یعنی شیخ گزنشین، ١٨٦٦، ١٩٠٤ و ١٩٠٠ را به تصرف خود درآورند. هم زمان با این ٢ یگان، تیپ٤٤ قمر بنی هاشم(ع) هم باید ضمن پیشروی در منطقه غرب کانی مانگا از دامنه های جنوبی لری تا بادانه، با حمله به یک واحد نظامی عراقی مستقر در این منطقه آن را منهدم می کرد. در گام بعدی نیز لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع) مأموریت داشت از بادانه تا دشت خرمال پیشروی کند. پس از آن، لشکر١٤ امام حسین(ع) بایستی متصرفات این لشکر را به سمت جنوب ادامه داده و نالپاریز را به تصرف درمی آورد.

مرحله سوم عملیات برای تصرف ارتفاعات کانی مانگا و پاک سازی بخشی از جاده غرب کانی مانگا از اولین دقایق بامداد دوازدهم آبان شروع شد.

لشکر٣١ عاشورا بخشی از ارتفاع شیخ گزنشین را تصرف کرد، ولی نتوانست به قله اصلی آن (١٨٧٧) دست یابد و از الحاق با سمت چپ (نیروهای لشکر٢٧ حضرت رسول(ص)) باز ماند. لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) نیز موفق شد ارتفاعات ١٨٦٦، شاخ تارچر و دو ارتفاع مهم ١٩٠٤ و