نیروهای لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) نیز توانسته بودند سه ارتفاع ١٨٦٦، ١٩٠٤ و ١٩٠٠ را به تصرف درآورند، ولی به علت فشار دشمن در منطقه جنوبی محل مأموریت این لشکر، فرماندهی این یگان تصمیم گرفت به جای خاکریزی که قرار بود برای حفظ جناح چپ لشکر از قله ١٩٠٠ به یال ١٦١٦ و از آنجا به سمت روکان احداث شود، خاکریزی را در ٣ کیلومتری شمال این منطقه و از ارتفاع ١٩٠٤ به سمت رودخانه قزلجه احداث کند. فرماندهی قرارگاه هم با آگاه شدن از این تصمیم ضمن تأکید بر احداث سریع این خاکریز، اعلام کرد پس از احداث آن فرماندهی لشکر تیم های ویژه ضدتانک و نفرات آماده را در پشت خاکریز مستقر و نیروهایی را نیز برای تأمین خاکریز به اطراف و حاشیه رودخانه قزلجه اعزام کند. فرماندهی قرارگاه همچنین تأکید کرد که باتوجه به پیشروی نیروهای خودی در ارتفاعات و تسلط دید بر نالپاریز، یگان های توپخانه و خمپاره اندازها را به جلو بکشند و با دیدبانی از روی ارتفاعات، پادگان نالپاریز و توپخانه مستقر در آنجا را زیر آتش بگیرند.

دراین حال در قرارگاه فرماندهی این طرح نیز مورد بحث قرار گرفت که اگر دو گردان نیرو ازسمت غرب کانی مانگا به سمت جنوب پیشروی کند، نیروهای باقیمانده دشمن بر روی ارتفاع شیخ گزنشین احساس خطر کرده و عقب نشینی خواهند کرد. ازاین رو عزیز جعفری به لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع) دستور داد هرچه سریع تر یک گردان از نیروهای خود را ازسمت غرب کانی مانگا به منطقه درگیری تیپ٤٤ قمر بنی هاشم(ع) اعزام کند تا ضمن کمک به این تیپ در پاک سازی منطقه، حتی المقدور به سمت جنوب پیشروی کند. گفتنی است این پیشنهاد قبلاً به حسین خرازی فرمانده لشکر١٤ امام حسین(ع) شده بود، اما او همچنان بر تصمیم قبلی خود مبنی بر اجرای عملیات پس از احداث جاده (چمک، لری، شیخ المارین) تأکید داشت. این درحالی بود که واحد مهندسی قرارگاه مقدم حمزه از اتمام کار ساخت جاده بین ساعات ١٢ تا ١٣ امروز خبر داده بود.

از ساعت ٧ صبح به بعد، فشار دشمن برای بازپس گیری متصرفات لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) افزایش یافت و عراق دو قله ١٩٠٠ و ١٩٠٤ را که چندین بار بین نیروهای خودی و دشمن دست به دست شده بود بازپس گرفت، بااین حال نیروهای این لشکر همچنان در دامنه های شرقی این دو قله حضور داشتند. فشار دشمن در سایر محور ها نیز افزایش یافت، به حدی که فرماندهان یگان ها مجبور شدند برای حفظ دستاوردهای عملیاتی، نیروهای احتیاط خود را وارد عمل کنند و حتی احمد کاظمی فرمانده لشکر٨ نجف، یک گردان از نیروهای خود را برای کمک به لشکر٣١ عاشورا به منطقه درگیری این یگان فرستاد. درحالی که فشار حملات زمینی و توپخانه ای دشمن شدت گرفته بود، آماده نبودن جاده اصلی تدارکاتی مشکلات عدیده ای را برای یگان ها به وجود آورده بود.[١]

[١] سند شماره٢٨٨/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه خاتم الانبیا(ص) در عملیات والفجر٤، داود رنجبر، ٩/٨/١٣٦٢ تا ١٤/٨/١٣٦٢، صص ٥٦ - ٤٣؛ و- سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: عملیات والفجر٤، گزارش راوی قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، داود رنجبر، صص ١٠٤ - ١٠٢.