روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٧٠٥ - روزشمار جنگ دوشنبه ٢٣ آبان ١٣٦٢ ٨ صفر ١٤٠٤ ١٤ نوامبر ١٩٨٣

دررابطه با مراجعه به آرای عمومی مردم منطقه کردستان جهت تعیین قلمرو جغرافیایی منطقه خودمختار کردستان بر آن بوده اند که این کاری است که نه ما و نه هیچ کس دیگر نمی تواند در همان فردای سقوط رژیم ... و در یک ضرب الاجل بسیار کوتاه آن هم به نحوی درست آن را به سرانجام برساند.»

رجوی در ادامه بیانیه خود پیش بینی کرده است انتشار طرح خودمختاری کردستان با واکنش های مختلف «از راست و مواضع چپ نمایانه» مواجه خواهد شد و به عنوان پاسخی به مخالفان افزوده است: «در طرح حاضر ملاحظه می کنیم انسجام درون شورای ملی مقاومت علی رغم تمامی اختلاف نظرهای عقیدتی و سازمانی و سیاسی اعضای آن، پیوسته در چارچوب برنامه شورای ملی مقاومت و دولت موقت جمهوری دمکراتیک اسلامی ایران و سایر اسناد و مصوبات شورا افزایش می یابد. این حقیقت از سوی دیگر نشان آن است که برای یک ایران دمکراتیک برای صلح و آزادی برای امنیت سیاسی و اجتماعی و برای توسعه و نوسازی ملی هیچ راه حل دیگری جز شورای ملی مقاومت موجود نیست.»[١]-[٢]

١

یک مقام ارشد وزارت امور خارجه امریکا اعلام کرد امریکا سوریه را دشمن خود در منطقه غرب آسیا به شمار نمی آورد.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس از واشنگتن، پس از آنکه یک مقام رسمی امریکا به

[١] "شورای ملی مقاومت" نام ائتلافی سیاسی است که در سال ١٣٦٠ در فرانسه توسط ابوالحسن بنی صدر رئیس جمهور برکنارشده ایران و مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق (منافقین) پایه گذاری شد و در آغاز مورد استقبال برخی از سازمان ها و احزاب و چهره های اپوزیسیون در خارج از کشور قرار گرفت. تشکیل دهندگان شورا و عناصر پیوسته به آن تصور می کردند که قادرند در چنین چارچوبی با بهره گیری از فشارهای بین المللی و حمایت نیروهای اجتماعی در داخل زمینه بازگشت به کشور و دردست گرفتن قدرت را فراهم سازند، اما چنانچه اسناد مکاتبات، گفت وگوها و خاطرات منتشرشده درزمینه فعالیت شورا نشان می دهد در میان برخی اشخاص و سازمان های عضو به تدریج مسئله وزن و نفود بیش از اندازه سازمان مجاهدین خلق (منافقین) به تردیدهایی درباره ماهیت واقعی ائتلاف طیف های سیاسی اپوزیسیون حاضر در شورا دامن زد، به طوری که برخی اعضا بعد از جدایی از آن عنوان کردند که این شورا «ابزاری در دست سازمان مجاهدین خلق [منافقین] بود و هرگز استقلالی نداشت.» اولین اختلاف نظرها میان بنی صدر و مجاهدین خلق (منافقین) درمورد مسائلی همچون استفاده از نیروی خارجی برای براندازی در داخل بروز یافت و این اختلاف پس از ملاقات رجوی با طارق عزیز وزیر امور خارجه عراق در ١٩ دی ١٣٦١، گسترش یافت و نیز طرح خودمختاری کردستان چنان که حتی از متن بیانیه رجوی در این گزارش قابل استنباط است به دلیل دیگری برای گسترش اختلافات و سرانجام جدایی بنی صدر از شورا تبدیل شد. اختلاف مهم دیگر میان مجاهدین خلق (منافقین) و حزب دمکرات کردستان ایران به رهبری قاسملو بروز پیدا کرد که زمینه جدایی رسمی این حزب را در سال های بعد فراهم ساخت. کمیته مرکزی حزب دمکرات کردستان بعدها با انتشار بیانیه ای عمل غیردمکراتیک و غیراصولی مسئولان مجاهدین و شورا را مورد انتقاد قرار داد. (ر.ک: کریم حقی، نشریه گزارش نجات یافتگان، دسامبر ٢٠٠٤، سایت: www.iran-interlink.org)

[٢] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٤٠، ٢٤/٨/١٣٦٢، صص ٤٨ - ٤١، رادیو بغداد، ٢٣/٨/١٣٦٢.