ارتفاع کانی مانگا، طرحی را بدین شرح پیشنهاد کرد: لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) پس از جایگزینی با لشکر٣١ عاشورا در ارتفاعات کلو، از دشت شمال پنجوین پیشروی کرده و تنگه بین کانی مانگا و پنجوین را تصرف کند و تا زمانی که این کار انجام شود، قرارگاه فرعی حمزه٣ (لشکر٨ نجف، لشکر٣١ عاشورا و تیپ٢ از لشکر٢٨ کردستان) ارتفاع شیخ گزنشین (بخش شمال کانی مانگا) را تصرف کند و لشکرهای ١٧ علی بن ابی طالب(ع) و ٢٥ کربلا نیز تا حد توان روی سنگ معدن و کله قندی اجرای عملیات کنند. پس از این مرحله، لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) از شرق کانی مانگا وارد عمل شده و پس از تصرف بخش شرقی، در غرب این ارتفاع با یک یگان دیگر که بعداً در نظر گرفته خواهد شد، الحاق کند.

این طرح برای دریافت نظر فرماندهان ارتش و همچنین گفت وگو درباره چگونگی آزادسازی یگان های سپاه برای بازسازی و نحوه پدافند و استقرار نیروهای ارتش در مواضع پدافندی در جلسه ای که با حضور فرماندهان قرارگاه خاتم سپاه، فرماندهان قرارگاه مقدم حمزه، و فرمانده[١] و عناصر ستادی نیروی زمینی ارتش برگزار شد، مورد بحث قرار گرفت.[٢]^ در این جلسه بعد از اعمال تغییراتی ازجمله گنجاندن تصرف سورن، با طرح مذکور موافقت و مناطق مورد نظر نیز برای اجرای عملیات بین یگان های عملیاتی تقسیم شد. و پس از بحث و گفت وگو درباره جزئیات طرح، سرهنگ موسوی قویدل جمع بندی مباحث مطرح شده در جلسه را این گونه بیان کرد:

تیپ٣٣ المهدی(عج) با ٤ گردان به محور بانه اضافه خواهد شد تا جاده ای را که از چوارتا تا شیخ گزنشین کشیده شده است، تصرف کند. لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) نیز روی روکان تا نالپاریز (شرق و غرب و خود ارتفاع کانی مانگا) عمل می کند و لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع) هم برای ادامه مأموریت لشکر١٤ امام حسین(ع) در نظر گرفته شده است. لشکر٥ نصر نیز روی بانی بنوک و سورن وارد عمل خواهد شد.[٣]-[٤]

سرهنگ صیاد شیرازی نیز ضمن بیان تذکراتی، بر هم زمانی عملیات ها تأکید و مهلت اجرای مرحله بعدی را پنج روز اعلام کرد.[٥]

[١] باتوجه به لغو عملیات بمو، سرهنگ صیاد شیرازی به منطقه عملیاتی والفجر٤ بازگشته بود.

[٢] در این جلسه راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ حضور نداشت، اما باتوجه به مباحث مطرح شده و اسناد و مدارک موجود، احتمالاً این جلسه با حضور سرهنگ صیاد شیرازی، سرهنگ قویدل، علی شمخانی، رحیم صفوی، غلامعلی رشید، عزیز جعفری و علی رضائیان برگزار شده است.

[٣] راوی قرارگاه خاتم درباره دیدگاه متفاوت فرماندهان ارتش و سپاه درمورد ارتفاعات سورن نوشته است: سورن به اندازه ای که برای برادران ارتش اهمیت داشت، برای برادران سپاه مهم نبود، زیرا تصرف این ارتفاع نیازمند توان بالایی بود که درحال حاضر در منطقه موجود نبود. (سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راوی قرارگاه خاتم در عملیات والفجر٤، داود رنجبر، ص٩١)

[٤] سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص١٩.

[٥] سند شماره ٢٨٧/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٤٥ و ٤٦؛ و- سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٨٦.