روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤٩٧ - روزشمار جنگ پنجشنبه ١٢ آبان ١٣٦٢ ٢٧ محرم ١٤٠٤ ٣ نوامبر ١٩٨٣
انهدام قابل توجهی از دشمن انجام بدهند، از طرف دیگر به دلیل حضور نیروهای عراق در ارتفاعات مسلط این تیپ در جناح چپ خود با آتش دشمن مواجه و تلفاتی را متحمل شد.
عزیز جعفری همچنین درباره بازنشدن جاده چمک، لری، شیخ المارین که عقبه عملیات محسوب می شود و مشکلاتی که از این بابت به یگان ها تحمیل شده، اظهار کرد: این طور بگویم که هیچ یگانی نتوانست حتی یک زخمی را تخلیه کند یا مهمات و آذوقه به نیروهایشان برسانند و چون خودرو نمی تواند به منطقه درگیری بیاید حتی فرماندهان نمی توانند به نیروهای خود در خط سر بزنند و اگر بخواهند مسیر قرارگاه فرماندهی لشکر تا خط مقدم را پیاده طی کنند بیش از ٥، ٦ ساعت وقت می گیرد.
فرمانده قرارگاه مقدم حمزه اصلی ترین علت عدم موفقیت یگان ها را نبود شناسایی کافی از منطقة هدف اعلام کرد و افزود: «بچه ها شناسایی دقیق نداشتند و چون منطقه عمق دارد انجام شناسایی دقیق و شناخت کامل پایگاه های دشمن به زمان طولانی نیاز دارد و چون شناسایی دقیق نداشتند باعث شد که در خیلی از جاها پایگاه های دشمن باقی بماند.»
عزیز جعفری درباره آخرین وضعیت جاده چمک، لری، شیخ المارین نیز گفت: «حدود یک کیلومتر دیگر از جاده مانده است ولی این تکه آخری به سنگ خورده. در برخی جاها شیب ها خیلی تند است، ولی بچه های مهندسی با تمام قوا کار می کنند. قبلاً نیز به سنگ خورده بودند و مجبور شده بودند مسیر را عوض کنند.» وی در پاسخ به سؤال سرهنگ صیاد شیرازی و غلامعلی رشید درمورد زمان آماده شدن جاده تصریح کرد: «زین الدین که جاده را دیده بود می گفت ممکن است تا فردا صبح کار جاده تمام و عقبه هایمان وصل شود.»[١]
پس از پایان گزارش عزیز جعفری فرماندهان درباره چگونگی ادامه عملیات به گفت وگو پرداختند. مشکل اصلی دراین باره مشخص نبودن زمان بهره برداری از جاده چمک، لری، شیخ المارین بود، زیرا احداث این جاده علاوه بر آنکه یگان های موجود در منطقه را به عقبه خودشان وصل کرده و نیازمندی های آنها را مرتفع می ساخت، شرط اصلی فرماندهی لشکر١٤ امام حسین(ع) برای اجرای عملیات را فراهم می کرد.
دراین حال فرمانده لشکر١٤ امام حسین(ع) که متوجه حساسیت منطقه و وضعیت عمومی عملیات شده بود باوجود آماده نبودن جاده نیروهای خود را پیاده از لری حرکت داده و در شیارهای غرب کانی مانگا به حالت استتار مخفی کرده بود تا با تصمیم نهایی قرارگاه، برای اجرای مأموریت خود (حرکت به سمت جنوب و تصرف نالپاریز) وارد عمل شود. با ورود لشکر به منطقه و مشاهده وضعیت منطقه عملیاتی، حسین خرازی اعلام کرد: «من حاضرم بخش شمالی و شمال غربی شیخ گزنشین را ازطریق غرب کانی مانگا حل کنم.» این پیشنهاد مورد موافقت فرماندهی عملیات قرار گرفت و بدین ترتیب مشکل اصلی قرارگاه فرماندهی که
[١] سند شماره ٦٧٠٠/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: طراحی و آماده سازی عملیات والفجر٤، (قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، ١٢/٨/١٣٦٢، نوار شماره ١٢٩٧٩)، داود رنجبر، صص ٢٦ - ٢١؛ و- سند شماره ١٣١/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ١٠٤ و ١٠٥؛ و- سند شماره٢٨٨/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٦٢ - ٥٧.