توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٣ - وهم و تضعيف آن

تحقّق مى‌يابد.

قوله: و اعلم انّه قد ينتزع الخ: ضمير در [انّه‌] بمعناى شأن مى‌باشد.

قوله: اى التماثل: اينكه شارح [شبه‌] را به تماثل تفسير نمود اشاره است باينكه [شبه‌] بفتح شين و باء اسم مصدر است همانطوريكه تماثل و تشابه چنين هستند.

قوله: شبه بالتحريك: مقصود از [بالتحريك‌] اينستكه حروف كلمه بترتيب از اوّل تمام مفتوح هستند.

قوله: و المراد به ههنا: ضمير در [به‌] به [شبه‌] راجع است و مقصود شارح اينستكه منظور از [شبه‌] در اينجا معناى مصدرى آن مراد نبوده بلكه منظور معنائى استكه بواسطه‌اش تشبيه صورت مى‌گيرد.

قوله: لكون كلّ منهما متضادا للاخر: ضمير در [منهما] به ضدّين راجع است.

قوله: يقال ملّح الشاعر: كلمه [ملّح‌] به تشديد لام فعل ماضى از باب تفعيل است.

قوله: و قال الامام المرزوقى الخ: صاحب دسوقى در شرح مى‌گويد:

غرض شارح از نقل كلام مرزوقى آنستكه بدو نكته اشاره كند:

الف: كلمه [او] در قول مصنّف [بواسطه تمليح او تهكّم‌] بمعناى [واو] بوده و مصنّف مجازا آنرا آورده است.

ب: در مقابل كلمه هزو و تهكّم تمليح بتقديم ميم بر لام قرار