كسانى كه مى‌گويند: خارج مصداق بالذات وجود است و ماهيات از حدود وجودات انتزاع مى‌شود و هروجود غير صرف وجود (واجب الوجود) در خارج ملازم با حدى است كه حدود وجود را بيان كرده و در اصطلاح به آن ماهيت مى‌گويند و اين حدّ لازم جعل وجود و لازم تنزل آن در حدود جوهر و عرض و مجرّد و ماده است و جعل يك چنين وجود، ملازم با جعل ماهيت بالتبع و العرض است. بسان زوجيت كه با جعل اربعه تحقق مى‌پذيرد.

اين گروه از حكما را «اصالة الوجودى» ناميده و به نظر آنان، تمام آثار خارجى و جاعليت و مجعوليت و تقدّم و تأخّر، شدّت و ضعف و ... همگى به وجود برگشته و در خارج فرد واقعى وجود است.

آن گروه از فلاسفه كه خارج را مصداق مستقيم و فرد واقعى‌