هستى شناسى در مكتب صدرالمتألهين - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦

فليس بكلّ حقيقة وجودية إلّا نحو واحد من الحصول، فليس للوجود، وجود ذهني و ما ليس له وجود ذهني، فليس بكلي و لا جزئي و لا عام و لا خاص، فهو في ذاته أمر بسيط متشخص بذاته، لا جنس له و لا فصل، و لا هو أيضا جنس لشي‌ء و لا فصل له و لا نوع و لا عرض عام و لا خاص». «١»

گواه بر اين‌كه وجود نه جزئى است و نه كلى، اين است كه كليت و جزئيت، همچون عموم و خصوص از عوارض مفاهيم ذهنى است، زيرا كلى عبارت است از مفهومى كه فرض صدق آن بر بيش از واحد محال نباشد و وجود خارجى كه عين وحدت و تحقّق و تشخص است، محال است كه متحمل چنين فرض گردد.