صفت محقّق مى‌شود، جز اين كه قوّت مقوم مرتبه‌اى از نور است نه مقوّم اصل حقيقت و همچنين است ضعف. بنابراين نور داراى عرض عريضى است كه هركدام از قوى و متوسط و ضعيف از مصاديق آن شمرده مى‌شوند و به قول آن گوينده عارف:

همچو آن يك نور خورشيد سما

صد بود نسبت به صحن خانه‌ها

ليك يك باشد همه انوارشان‌

چون‌كه برگيرى تو ديوار از ميان‌