توضيح المسائل - وحيد خراسانى، حسين - الصفحة ٧١٨

مسافر آمده است، عمل كردن به نذر لازم نيست.
مسأله ٢٧٣٠ - اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيد شوهر دهد، بعد از آن كه دختر به تكليف رسيد، اختيار با خود اوست و نذر آنان اعتبار ندارد.
مسأله ٢٧٣١ - هرگاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعى خود برسد كار خيرى را انجام دهد بعد از آن كه حاجتش بر آورده شد، بايد آن كار را انجام دهد، و نيز اگر بدون آن كه حاجتى داشته باشد عهد كند كه عمل خيرى را انجام دهد، آن عمل بر او واجب مى شود، و همچنين است - بنا بر احتياط واجب در هر دو صورت - اگر آن كار مباح باشد.
مسأله ٢٧٣٢ - در عهد هم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود، و متعلق عهد نبايد مرجوح باشد، ولى اعتبار رجحان در متعلق آن - چنان كه مشهور فرموده اند - محل اشكال است.
مسأله ٢٧٣٣ - اگر به عهد خود عمل نكند بايد كفاره بدهد، يعنى يك بنده آزاد كند، يا شصت فقير را سير كند، يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد.