مسأله ١٦١٠ - اگر از قول خدا يا پيغمبر (صلى الله عليه وآله و سلم) يا يكى از ائمه (عليهم السلام) حرف راستى را بگويد، بعد بگويد: دروغ گفتم، يا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن روز كه روزه مى باشد بگويد: آنچه ديشب گفتم راست است، روزه اش باطل مى شود.
٥ - رساندن غبار به حلق مسأله ١٦١١ - بنابر احتياط رساندن غبار به حلق روزه را باطل مى كند، چه غبار چيزى باشد كه خوردن آن حلال است مثل آرد، يا غبار چيزى كه خوردن آن حرام است مثل خاك.
مسأله ١٦١٢ - اگر به واسطهء باد، غبارى پيدا شود و انسان با اين كه متوجه است مواظبت نكند و به حلق برسد، بنابر احتياط روزه اش باطل مى شود.
مسأله ١٦١٣ - احتياط واجب آن است كه روزه دار بخار غليظ و دود سيگار و تنباكو و مانند اينها را هم به حلق نرساند.
مسأله ١٦١٤ - اگر مواظبت نكند و غبار يا دود يا بخار غليظ و مانند اينها داخل حلق شود، چنانچه يقين يا اطمينان داشته كه به حلق نمى رسد، روزه اش اشكال ندارد، و اگر گمان مى كرده كه به حلق نمى رسد، بنابر احتياط مستحب آن روزه را قضا كند.
مسأله ١٦١٥ - اگر فراموش كند كه روزه است و مواظبت نكند، يا بى اختيار غبار و مانند آن به حلق او برسد، روزه اش باطل نمى شود.
٦ - فرو بردن سر در آب مسأله ١٦١٦ - اگر روزه دار عمدا تمام سر را در آب فرو برد، اگر چه باقى بدن او از آب بيرون باشد، روزه اش باطل مى شود، ولى اگر تمام بدن را آب بگيرد و مقدارى از سر بيرون باشد، روزه اش باطل نمى شود.
مسأله ١٦١٧ - اگر نصف سر را يك دفعه و نصف ديگر آن را دفعهء ديگر در آب