معين باشد، و اگر مثل اسب و گوسفند است بايد اجاره دهنده آن را ببيند، يا مستأجر خصوصيات آن را بگويد.
مسأله ٢٢٢٢ - اگر زمينى را براى زراعت اجاره دهد و مال الاجاره را حاصل همان زمين يا زمين ديگر كه فعلا موجود نيست قرار دهد، اجاره صحيح نيست، و اگر مال الاجاره بالفعل موجود باشد يا به ما فى الذمه اجاره كند مانعى ندارد.
مسأله ٢٢٢٣ - كسى كه چيزى را اجاره داده، تا آن چيز را تحويل ندهد حق ندارد اجاره ء آن را مطالبه كند، مگر اين كه شرط كرده باشد كه قبل از تحويل اجاره را بدهند، و نيز اگر براى انجام عملى اجير شده باشد، پيش از انجام عمل حق مطالبهء اجرت ندارد، مگر آن كه شرط شده باشد كه اجرت را قبل از عمل بدهد و يا اين كه معمول و متعارف باشد، مانند استيجار براى حج و قضاى نماز و روزه.
مسأله ٢٢٢٤ - هرگاه چيزى را كه اجاره داده تحويل دهد، اگر چه مستأجر تحويل نگيرد، يا تحويل بگيرد و تا آخر مدت اجاره از آن استفاده نكند، بايد مال الاجاره ء آن را بدهد.
مسأله ٢٢٢٥ - اگر انسان اجير شود كه در روز معينى كارى را انجام دهد و در آن روز براى انجام آن كار حاضر شود، كسى كه او را اجير كرده - اگر چه آن كار را به او واگذار نكند - بايد اجرت او را بدهد، مثلا اگر خياطى را در روز معينى براى دوختن لباسى اجير نمايد و خياط در آن روز آماده ء كار باشد - اگر چه پارچه را به او ندهد كه بدوزد - بايد اجرتش را بدهد، چه خياط بيكار باشد و چه براى خودش يا ديگرى كار كند.
مسأله ٢٢٢٦ - اگر بعد از تمام شدن مدت اجاره معلوم شود كه اجاره باطل بوده، مستأجر بايد اجرة المثل را بدهد، ولى اگر اجرة المثل بيشتر از اجرتى باشد كه در اجاره معين شده، در صورتى كه اجاره دهنده صاحب مال يا وكيل او بوده، بنابر احتياط واجب نسبت به زايد بر اجرت معين شده مصالحه شود، و نيز اگر بعد از گذشتن مقدارى از مدت اجاره معلوم شود كه اجاره باطل بوده، نسبت به اجرت مدت گذشته همين حكم جارى است.