برهنگان در مسألهء " ٨٠٣ " ذكر شد، نماز بخواند.
مسأله ٨٤٧ - اگر غير از لباسى كه از اجزاء حيوان حرام گوشت تهيه شده لباس ديگرى تا آخر وقت ندارد، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار باشد، مى تواند با همان لباس نماز بخواند، و اگر ناچار نباشد بايد به دستورى كه براى برهنگان ذكر شد نماز را به جا آورد.
مسأله ٨٤٨ - اگر مرد غير از لباس ابريشمى خالص يا طلا باف لباس ديگرى تا آخر وقت نداشته باشد، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار نباشد، بايد به دستورى كه براى برهنگان ذكر شد، نماز بخواند.
مسأله ٨٤٩ - اگر چيزى ندارد كه در نماز عورت خود را با آن بپوشاند، واجب است اگر چه به كرايه يا خريدارى باشد تهيه نمايد، ولى اگر تهيهء آن به قدرى پول لازم دارد كه نسبت به دارايى او زياد است، يا طورى است كه اگر پول را به مصرف لباس برساند به حال او ضرر دارد، تهيهء آن لازم نيست، و مى تواند به دستورى كه براى برهنگان ذكر شد نماز بخواند، يا تحمل ضرر كند و با ساتر نماز بخواند.
مسأله ٨٥٠ - كسى كه لباس ندارد، اگر ديگرى لباس به او ببخشد يا عاريه دهد، چنانچه قبول كردن آن براى او حرجى نباشد بايد قبول كند، بلكه اگر عاريه كردن يا طلب بخشش براى او حرجى نيست، بايد از كسى كه لباس دارد طلب بخشش يا عاريه نمايد.
مسأله ٨٥١ - پوشيدن لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براى كسى كه مى خواهد آن را بپوشد معمول نيست، در صورتى كه موجب هتك حرمت او، يا موجب شهرت و انگشت نما شدنش بشود حرام است، و اگر با آن در نماز ستر عورت كند بعيد نيست كه حكمش حكم لباس غصبى باشد كه در مسألهء " ٨٢١ " گذشت.
مسأله ٨٥٢ - اگر مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه بپوشد، در صورتى كه زى - پوشش - خود قرار دهد، بنابر احتياط حرام است، و ستر عورت با آن در نماز