بوده، نمازش تمام است، و در غير اين صورت بايد نماز را شكسته بخواند، اگر چه از موقعى كه قصد كرده تا روز آخر ماه ده روز يا بيشتر باشد.
مسأله ١٣٥٠ - اگر مسافرى قصد كند ده روز در محلى بماند، چنانچه پيش از خواندن يك نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود يا مردد شود كه در آن جا بماند يا به جاى ديگر برود، بايد نماز را شكسته بخواند، ولى اگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود يا مردد شود، تا وقتى كه در آن جا هست بايد نماز را تمام بخواند.
و مراد از نماز چهار ركعتى در اين مسأله و مسائل بعد چهار ركعت ادائى است.
مسأله ١٣٥١ - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند، اگر روزه بگيرد و بعد از ظهر از ماندن در آن جا منصرف شود، چنانچه يك نماز چهار ركعتى خوانده باشد، تا وقتى كه در آن جا هست روزه هايش صحيح است و بايد نمازهاى خود را تمام بخواند، و اگر نماز چهار ركعتى نخوانده باشد، بنابر احتياط واجب روزه ء آن روز را تمام كند و قضا نمايد، و نمازهاى خود را بايد شكسته بخواند، و روزهاى بعد هم نمى تواند روزه بگيرد، و اگر بعد از غروب و قبل از خواندن يك نماز چهار ركعتى منصرف شود، روزه ء آن روزش صحيح است.
مسأله ١٣٥٢ - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند، اگر از ماندن منصرف شود و پيش از آن كه از قصد ماندن برگردد، يا بعد از آن شك كند كه يك نماز چهار ركعتى خوانده يا نه، بايد نمازهاى خود را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٥٣ - اگر مسافر به نيت اين كه نماز را شكسته بخواند مشغول نماز شود، و در بين نماز تصميم بگيرد كه ده روز يا بيشتر بماند، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٥٤ - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند، اگر در بين نماز اول چهار ركعتى از قصد خود برگردد، چنانچه مشغول ركعت سوم نشده، بايد نماز را دو ركعتى تمام نمايد و بقيهء نمازهاى خود را شكسته بخواند، و همچنين است