چه نزديك، چه در افق متحد باشند يا نه - در صورتى كه در شب مشترك باشند ثابت مى شود.
مسأله ١٧٤٤ - اول ماه به تلگراف ثابت نمى شود، مگر انسان بداند كه تلگراف بر اساس حجت شرعيه بوده است.
مسأله ١٧٤٥ - روزى را كه انسان نمى داند آخر ماه رمضان است يا اول شوال، بايد روزه بگيرد، ولى اگر پيش از مغرب بفهمد كه اول شوال است بايد افطار كند.
مسأله ١٧٤٦ - اگر زندانى راهى براى ثبوت ماه رمضان نداشته باشد، بايد به گمان از هر طريقى كه ميسر است عمل نمايد، و اگر آن هم ممكن نباشد هر ماهى را كه احتمال مى دهد ماه رمضان است روزه بگيرد صحيح است، ولى بايد بعد از گذشتن يازده ماه از ماهى كه روزه گرفته، دوباره يك ماه روزه بگيرد، و اگر بعد از آن روشن شود كه آنچه را كه گمان كرده يا اختيار كرده ماه رمضان نبوده، چنانچه معلوم شود ماه رمضان قبل از آن ماه بوده، كفايت مى كند، و اگر معلوم شود بعد از آن بوده بايد قضا نمايد.
روزه هاى حرام و مكروه مسأله ١٧٤٧ - روزه ء عيد فطر و قربان حرام است، و نيز روزى را كه انسان نمى داند آخر شعبان است يا اول ماه رمضان اگر به نيت اول ماه رمضان روزه بگيرد حرام است.
مسأله ١٧٤٨ - اگر زن به واسطهء گرفتن روزه ء مستحبى حق شوهرش از بين برود، نبايد روزه بگيرد، و بنابر احتياط مستحب اگر حق شوهر هم از بين نرود، بدون اجازه ء او روزه ء مستحبى نگيرد.
مسأله ١٧٤٩ - روزه ء مستحبى اولاد، اگر موجب اذيت پدر و مادر شود حرام است.
مسأله ١٧٥٠ - اگر فرزند بدون اجازه ء پدر روزه ء مستحبى بگيرد و در بين روز پدر او را نهى كند، چنانچه مخالفت او موجب اذيتش باشد بايد افطار نمايد، و همچنين اگر مادر او را نهى كند و مخالفت او موجب اذيتش باشد.