حركت ندهد و به طرفى خم نشود، و بنابر احتياط واجب در حال اختيار به جايى تكيه نكند، ولى اگر از روى ناچارى باشد، يا در حال خم شدن براى ركوع پاها را حركت دهد، اشكال ندارد.
مسأله ٩٧١ - اگر در قيام واجب براى تكبيرة الاحرام و قرائت از روى فراموشى بدن را حركت دهد، يا به طرفى خم شود، يا به جايى تكيه كند، اشكال ندارد.
مسأله - ٩٧٢ احتياط واجب آن است كه در موقع ايستادن، هر دو پا روى زمين باشد، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد، و اگر روى يك پا هم باشد اشكال ندارد.
مسأله ٩٧٣ - كسى كه مى تواند درست بايستد، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه ايستادن بر آن صدق نكند، نمازش باطل است، و همچنين بنابر احتياط واجب اگر به صورت ايستادن معمولى نباشد.
مسأله ٩٧٤ - موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى از اذكار واجب است، بايد بدنش آرام باشد، و موقعى كه مى خواهد كمى جلو يا عقب رود، يا كمى بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد، بايد چيزى نگويد.
مسأله ٩٧٥ - اگر در حال حركت بدن ذكر مستحبى بگويد ذكر و نماز هر دو صحيح است، ولى اذكار مستحبهء نماز را اگر به قصد آنچه در نماز وارد شده بگويد، بنابر احتياط بايد بدن آرام باشد، اگر چه با آرام نبودن بدن نماز صحيح است، ولى (بحول الله وقوته اقوم واقعد) را بايد در حال برخاستن بگويد.
مسأله ٩٧٦ - حركت دادن دست و انگشتان در موقع قرائت و ذكرهاى واجب اشكال ندارد، اگر چه احتياط مستحب آن است كه آنها را هم حركت ندهد.
مسأله ٩٧٧ - اگر موقع خواندن حمد و سوره يا خواندن تسبيحات اربعه بى اختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود، بنابر احتياط مستحب بعد از آرام گرفتن بدن، آنچه را در حال حركت خوانده دوباره بخواند.
مسأله ٩٧٨ - كسى كه در بين نماز از ايستادن عاجز شود و عجزش تا آخر وقت باقى نباشد، بايد نماز را در حال قدرت ايستاده بخواند، و در صورتى كه عجزش