نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است مسأله ١٣٩٨ - اگر پدر نمازهاى واجب خود را به جا نياورده باشد، و مى توانسته است قضا كند - و بنابر احتياط - هر چند از روى نافرمانى ترك كرده باشد، يا صحيح به جا نياورده باشد، بر پسر بزرگترش واجب است كه بعد از مرگش به جا آورد، يا براى او اجير بگيرد، و قضاى نمازهاى مادر بر او واجب نيست هر چند احوط است.
مسأله ١٣٩٩ - اگر پسر بزرگتر شك دارد كه پدرش نماز قضا داشته است يا نه، چيزى بر او واجب نيست.
مسأله ١٤٠٠ - اگر پسر بزرگتر بداند كه پدرش نماز قضا داشته و شك كند كه به جا آورده يا نه، بنابر احتياط واجب قضا نمايد.
مسأله ١٤٠١ - اگر معلوم نباشد كه پسر بزرگتر كدام است، قضاى نماز پدر بر هىچكدام از پسرها واجب نيست، ولى احتياط مستحب آن است كه به نحو وجوب كفائى به جا آورند يا نماز را بين خودشان قسمت كنند يا براى انجام آن قرعه بزنند.
مسأله ١٤٠٢ - اگر ميت وصيت كرده باشد كه براى نماز او اجير بگيرند، بعد از آن كه اجير نماز او را به طور صحيح به جا آورد، از پسر بزرگتر ساقط مى شود.
مسأله ١٤٠٣ - اگر پسر بزرگتر بخواهد نماز پدر و مادر را بخواند، بايد به تكليف خود عمل كند، مثلا قضاى نماز صبح و مغرب و عشاء مادرش را بايد بلند بخواند.
مسأله ١٤٠٤ - كسى كه خودش نماز قضا دارد، اگر نماز پدر و مادر را هم بخواهد قضا كند، هر كدام را اول به جا آورد صحيح است.
مسأله ١٤٠٥ - اگر پسر بزرگتر موقع مرگ پدر نابالغ يا ديوانه باشد، وقتى كه بالغ شد يا عاقل گرديد، بايد نماز پدر را قضا نمايد.
مسأله ١٤٠٦ - اگر پسر بزرگتر پيش از آن كه نماز پدر را قضا كند بميرد، بر پسر دوم چيزى واجب نيست.