ركوع امام مى رسد، احتياط واجب آن است كه سوره را شروع كند يا اگر شروع كرده تمام نمايد، ولى اگر موجب آن شود كه به ركوع امام نرسد، چنانچه شروع كرده تمام ننمايد.
مسأله ١٤٥٣ - كسى كه يقين دارد اگر سوره را بخواند به ركوع امام مى رسد، چنانچه سوره را بخواند و به ركوع نرسد، جماعتش صحيح است.
مسأله ١٤٥٤ - اگر امام ايستاده باشد و مأموم نداند كه در كدام ركعت است، مى تواند اقتدا كند، ولى بنابر احتياط واجب حمد و سوره را به قصد اعم از جزئيت نماز و قرائت قرآن بخواند، اگر چه بعد بفهمد كه امام در ركعت اول يا دوم بوده است.
مسأله ١٤٥٥ - اگر به خيال اين كه امام در ركعت اول يا دوم است، حمد و سوره را نخواند و بعد از ركوع بفهمد كه در ركعت سوم يا چهارم بوده، نمازش صحيح است، ولى اگر پيش از ركوع بفهمد بايد حمد و سوره را بخواند، و اگر وقت ندارد فقط حمد را بخواند و در ركوع خود را به امام برساند، و اگر به مقدار حمد هم وقت ندارد، بنابر احتياط واجب قصد انفراد نمايد.
مسأله ١٤٥٦ - اگر به خيال اين كه امام در ركعت سوم يا چهارم است، حمد و سوره بخواند و پيش از ركوع يا بعد از آن بفهمد كه در ركعت اول يا دوم بوده، نمازش صحيح است، و اگر در بين حمد و سوره بفهمد بايد بقيه را نخواند.
مسأله ١٤٥٧ - اگر موقعى كه مشغول نماز مستحبى است جماعت برپا شود، چنانچه اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت مى رسد، مستحب است نماز را رها كند و مشغول نماز جماعت شود، بلكه اگر اطمينان نداشته باشد كه به ركعت اول برسد، مستحب است به همين دستور رفتار نمايد.
مسأله ١٤٥٨ - اگر موقعى كه مشغول نماز سه ركعتى يا چهار ركعتى است، جماعت برپا شود، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته و اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت مى رسد، مستحب است به نيت نماز مستحبى نماز را دو ركعتى تمام كند و خود را به جماعت برساند.