كفاره ء روزه مسأله ١٦٦٨ - كفاره ء افطار روزه ء ماه رمضان اين است كه يك بنده آزاد كند، يا به دستورى كه در مسألهء بعد مى آيد دو ماه روزه بگيرد، يا شصت فقير را سير كند، يا به هر كدام يك مد - كه تقريبا ده سير است - طعام، يعنى گندم يا آرد يا نان يا خرما و مانند اينها بدهد، و چنانچه اينها برايش ممكن نباشد بنابر احتياط واجب بين تصدق به هر اندازه كه مى تواند و استغفار جمع نمايد، و اگر امكان تصدق نبود استغفار كند، اگر چه يك مرتبه بگويد " استغفر الله " و احتياط واجب آن است كه هر وقت بتواند كفاره را بدهد.
مسأله ١٦٦٩ - كسى كه مى خواهد دو ماه كفاره ء روزه ء ماه رمضان را بگيرد، بايد يك ماه تمام و يك روز آن را از ماه ديگر پى در پى بگيرد، و اگر بقيهء آن پى در پى نباشد اشكال ندارد.
مسأله ١٦٧٠ - كسى كه مى خواهد دو ماه كفاره ء روزه ء ماه رمضان را بگيرد، نبايد موقعى شروع كند كه مى داند در بين يك ماه و يك روز، روزى است كه مانند عيد قربان روزه ء آن حرام است.
مسأله ١٦٧١ - كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد يا وقتى شروع كند كه بداند در بين آن به روزى مى رسد كه روزه ء آن واجب است، مثلا به روزى مى رسد كه نذر كرده آن روز را روزه بگيرد، بايد روزه ها را از سر بگيرد.
مسأله ١٦٧٢ - اگر در بين روزهايى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، عذرى غير اختيارى مثل حيض يا نفاس يا مرضى براى او پيش آيد، بعد از بر طرف شدن عذر واجب نيست روزه ها را از سر بگيرد، بلكه بقيه را بعد از بر طرف شدن عذر به جا آورد.
مسأله ١٦٧٣ - اگر به چيز حرامى روزه ء خود را باطل كند - چه آن چيز اصلا حرام باشد مثل شراب و زنا، يا به جهتى حرام شده باشد مثل نزديكى كردن با عيال