يك نماز چهار ركعتى بخواهد به جايى كه كمتر از چهار فرسخ است برود، چنانچه مردد باشد كه به محل اول برگردد يا نه، يا به كلى از برگشتن به آن جا غافل باشد، يا بخواهد برگردد ولى مردد باشد كه ده روز در آن جا بماند يا نه، يا آن كه از ده روز ماندن در آن جا و مسافرت از آن جا غافل باشد، بايد از وقتى كه مى رود تا وقتى كه بر مى گردد و بعد از برگشتن نمازهاى خود را تمام بخواند.
مسأله ١٣٦٠ - اگر به خيال اين كه رفقايش مى خواهند ده روز در محلى بمانند قصد كند كه ده روز در آن جا بماند، و بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى بفهمد كه آنها قصد نكرده اند - اگر چه خودش هم از ماندن منصرف شود - تا مدتى كه در آن جا هست بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٦١ - اگر مسافر اتفاقا سى روز در محلى بماند كه در تمام سى روز در رفتن و ماندن مردد باشد، بعد از گذشتن سى روز اگر چه مقدار كمى در آن جا بماند، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٦٢ - مسافرى كه مى خواهد نه روز يا كمتر در محلى بماند، اگر بعد از آن كه نه روز يا كمتر در آن جا ماند، بخواهد دوباره نه روز ديگر يا كمتر بماند، و همينطور تا سى روز، روز سى و يكم بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٦٣ - مسافر بعد از سى روز در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه سى روز را در يك جا بماند، پس اگر مقدارى از آن را در جايى و مقدارى را در جاى ديگر بماند، بعد از سى روز هم بايد نماز را شكسته بخواند.
مسائل متفرقهء نماز مسافر مسأله ١٣٦٤ - مسافر در شهر مكهء قديم - كه از عقبهء مدنيين است تا ذى طوى - و مدينهء زمان حضرت رسول (صلى الله عليه وآله و سلم) و شهر كوفه و حرم حضرت سيد الشهداء (عليه السلام) مخير است نمازش را شكسته يا تمام بخواند، و تمام افضل است، هر چند احوط آن است كه در خارج از مسجد الحرام و مسجد النبى (صلى الله عليه وآله و سلم) حتى ملحقات آن دو مسجد بعد از زمان ائمه (عليهم السلام)، و خارج مسجد كوفه، و دور تر از اطراف ضريح