و براى على هيجده منقبت است، كه اگر يكى از آنها براى مردى از اين امت باشد به آن نجات پيدا مى كند، و دوازده منقبت براى اوست كه براى احدى از اين امت نبوده است. [١] ابن ابى الحديد گفت: از استاد ما ابو الهذيل سؤال شد: على نزد خدا مقامش بالاتر است يا ابابكر؟ گفت: والله مبارزه ء على با عمرو روز خندق برابر است با اعمال مهاجرين و انصار و طاعت آنها همگى، تا چه رسد به ابى بكر به تنهايى. [٢] احمد امام مذهب حنبلى مى گويد: " ما جاء لاحد من اصحاب رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) من الفضائل ما جاء لعلى بن ابى طالب (رضي الله عنه) ". [٣] و به قول امام لغت و ادب و مؤسس علم عروض خليل بن احمد فضايل هر كس يا بايد به وسيلهء دوست منتشر شود يا دشمن، دوستان آن حضرت از ترس و دشمنانش از حسد فضايلش را كتمان كردند، ولى با وجود اين مناقبش اين گونه منتشر شد.
آيا اگر حسد دشمنان و ترس دوستان نبود وظلمت شب تار حكومت بنى اميه وبنى عباس حجاب اين آفتاب نمى شد، انوار فضايل او چگونه آفاق را روشن مى كرد؟! اين بحث شريف را به دو آيه در شأن آن حضرت ختم مى كنيم: ١ - (إنما وليكم الله ورسوله والدين ءامنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكوة وهم ركعون). [٤] بزرگان علماى عامه به نزول اين آيه در شأن أمير المؤمنين (عليه السلام) اعتراف كردند، و به خلاصه و قريب به مضمون حديثى كه فخر رازى نقل مى كند اكتفا مى شود:

[١] شواهد التنزيل، صفحهء ١٦
[٢] شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، جلد ١٩، صفحهء ٦٠
[٣] المستدرك على الصحيحين، جلد ٣، صفحهء ١٠٧ (براى احدى از اصحاب رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) از فضايل نيامده
است آن اندازه كه براى على بن ابى طالب آمده است)
[٤] سوره ء مائدة، آيهء ٥٥ (اين است و جز اين نيست كه ولى شما خدا است و رسول او و آنان كه ايمان آوردند آنان كه به
پاى مى دارند نماز را و مى دهند زكات را و حال آن كه در ركوع مى باشند)