وقت نماز ظهر و عصر مسأله ٧٣٦ - اگر چوب يا چيزى مانند آن را - كه شاخص مى گويند - راست در زمين هموار فرو برند، صبح كه خورشيد بيرون مى آيد، سايهء آن به طرف مغرب مى افتد و هر چه آفتاب بالا مى آيد اين سايه كم مى شود و در شهرهاى ما، در اول ظهر شرعى به آخرين درجهء كمى مى رسد، و ظهر كه گذشت سايهء آن به طرف مشرق بر مى گردد و هر چه خورشيد رو به مغرب مى رود سايه زيادتر مى شود.
بنابراين وقتى سايه به آخرين درجهء كمى رسيد و دو مرتبه رو به زياد شدن گذاشت معلوم مى شود ظهر شرعى شده است، ولى در بعضى شهرها كه گاهى موقع ظهر سايه به كلى از بين مى رود، بعد از آن كه سايه دوباره پيدا شد معلوم مى شود ظهر شده است.
مسأله ٧٣٧ - وقت نماز ظهر و عصر ما بين زوال تا غروب آفتاب است، ولى چنانچه نماز عصر را عمدا قبل از نماز ظهر بخواند باطل است، مگر اين كه از آخر وقت بيش از به جا آوردن يك نماز وقت نباشد كه در اين فرض اگر كسى تا اين موقع نماز ظهر را نخوانده، بايد نماز عصر را بخواند و بعد از آن نماز ظهر را قضا كند، و اگر كسى پيش از اين وقت سهوا تمام نماز عصر را پيش از نماز ظهر بخواند نمازش صحيح است، و احتياط واجب آن است كه آن را نماز ظهر قرار داده و چهار ركعت ديگر به قصد ما في الذمه به جا آورد.
مسأله ٧٣٨ - اگر پيش از خواندن نماز ظهر سهوا مشغول نماز عصر شود، و در بين نماز بفهمد اشتباه كرده است، بايد نيت را به نماز ظهر برگرداند، يعنى نيت كند كه آنچه تا حال خوانده ام و آنچه را مشغولم و آنچه تا آخر نماز مى خوانم همه نماز ظهر باشد، و بعد از آن كه نماز را تمام كرد نماز عصر را بخواند.
مسأله ٧٣٩ - نماز جمعه با امام معصوم (عليه السلام) يا منصوب از قبل آن حضرت واجب تعيينى است، و در زمان غيبت مكلف مخير است كه نماز ظهر بخواند يا - با اجتماع شرايط - نماز جمعه بخواند، و احوط نماز ظهر است وافضل نماز جمعه