دوم، و روزه هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد، و اين حكم در صورتى است كه شير خوردن اين بچه از راه ديگرى ميسر نباشد، و اگر ميسر باشد واجب است آن زن روزه بگيرد.
راه ثابت شدن اول ماه مسأله ١٧٣٨ - اول ماه به چند چيز ثابت مى شود: (اول) آن كه خود انسان ماه را ببيند.
(دوم) عده اى كه از گفتهء آنان يقين يا اطمينان پيدا مى شود بگويند ماه را ديده ايم، و همچنين است هر چيزى كه به واسطهء آن يقين يا اطمينان پيدا شود.
(سوم) دو مرد عادل بگويند كه در يك شب ماه را ديده ايم، ولى اگر صفت ماه را بر خلاف يكديگر بگويند، اول ماه ثابت نمى شود، و همچنين اگر قابل تصديق نباشند، مثل اين كه آسمان صاف باشد وعده ء استهلال كنندگان زياد باشند و غير از اين دو ديگران هر چه دقت كنند نبينند.
(چهارم) سى روز از اول ماه شعبان بگذرد كه به واسطهء آن اول ماه رمضان ثابت مى شود، و سى روز از اول ماه رمضان بگذرد كه به واسطهء آن اول ماه شوال ثابت مى شود.
مسأله ١٧٣٩ - ثبوت اول ماه به حكم حاكم شرع محل اشكال است.
مسأله ١٧٤٠ - اول ماه به قول منجمين ثابت نمى شود، ولى اگر انسان از گفتهء آنان يقين يا اطمينان پيدا كند، بايد به آن عمل نمايد.
مسأله ١٧٤١ - بلند بودن ماه ودير غروب كردن آن، دليل نمى شود كه شب پيش، شب اول ماه بوده است، ولى اگر پيش از ظهر ماه ديده شود آن روز اول ماه محسوب مى شود، و ثبوت اول ماه به طوق داشتن ماه محل اشكال است.
مسأله ١٧٤٢ - اگر اول ماه رمضان براى كسى ثابت نشود و روزه نگيرد، چنانچه بعد ثابت شود كه شب پيش اول ماه بوده، بايد روزه ء آن روز را قضا نمايد.
مسأله ١٧٤٣ - اگر در شهرى اول ماه ثابت شود، در شهرهاى ديگر - چه دور باشند