صغير خود وقف كند، و از طرف آنان قبض و حيازت نمايد وقف صحيح است.
مسأله ٢٧٤٥ - در اوقاف عامه از قبيل مدارس و مساجد و امثال اينها قبض معتبر نيست هر چند احوط است، و قبض محقق مى شود به اين كه مثلا در وقف مسجد، يك نفر در آن مسجد نماز بخواند يا در وقف مقبره، كسى در آن جا دفن شود.
مسأله ٢٧٤٦ - وقف كننده بايد بالغ باشد، و صحت وقف صبى مميز مأذون از طرف ولى در صورتى كه مصلحت و به اندازه ء معروف باشد بعيد نيست، و همچنين بايد عاقل و با قصد باشد و كسى او را اكراه نكرده باشد، و شرعا بتواند در مال خود تصرف كند، بنا بر اين سفيه - يعنى كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى كند - و همچنين مفلس كه از طرف حاكم شرع ممنوع از تصرف در مال است، اگر چيزى را وقف كنند نافذ نيست، مگر با اجازه ء ولى و طلبكاران.
مسأله ٢٧٤٧ - اگر مالى را براى بچه اى كه در شكم مادر است و هنوز به دنيا نيامده وقف كند صحت آن محل اشكال است، ولى اگر براى اشخاصى كه فعلا موجودند و بعد از آنها براى كسانى كه بعد به دنيا مى آيند وقف نمايد اگرچه در موقعى كه وقف محقق مى شود در شكم مادر هم نباشند - مثلا چيزى را بر اولاد خود وقف كند كه بعد از آنان وقف نوه هاى او باشد و هر دسته اى بعد از دستهء ديگر از وقف استفاده كنند - صحيح است.
مسأله ٢٧٤٨ - اگر چيزى را بر خودش وقف كند مثل آن كه دكانى را وقف كند كه عايدى آن را بعد از مرگ او خرج مقبره اش نمايند صحيح نيست، ولى اگر مثلا مالى را بر فقراء وقف كند و خودش فقير شود، مى تواند از منافع وقف استفاده نمايد.
مسأله ٢٧٤٩ - اگر براى چيزى كه وقف كرده متولى معين كند اختيار وقف با كسى است كه واقف معين كرده، و اگر معين نكند، چنانچه بر افراد مخصوصى - مثلا بر اولاد خود - وقف كرده باشد، در صورتى كه بالغ باشند اختيار با خود آنان است،