" احكام سربريدن و شكار كردن حيوانات " مسأله ٢٦٤٧ - اگر حيوان حلال گوشت را - وحشى باشد يا اهلى - به دستورى كه بعد ذكر مى شود - به سر بريدن و غير آن با شرايطى كه تفصيل آن خواهد آمد - تذكيه كنند بعد از جان دادن گوشت آن حلال و بدن آن پاك است به غير از موارد ذيل: ١ - حيوان حلال گوشت چهارپايى كه شخص بالغى با آن نزديكى كرده و نسل آن، و همچنين بنابر احتياط واجب اگر وطى كننده نابالغ باشد.
٢ - حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده، اگر به دستورى كه در شرع معين شده آن را استبراء نكرده باشند.
٣ - بزغاله اى كه به تغذيه از شير خوك استخوانش محكم شده، و نسل آن و همچنين بنابر احتياط واجب بره ء شير خوار.
٤ - بزغاله و بره اى كه شير خوك تغذيه كرده و استخوانش به آن محكم نشده در صورتى كه به دستورى كه در شرع معين شده، استبراء نشده باشد.
مسأله ٢٦٤٨ - حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو و كبك و بز كوهى و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعد وحشى شده مثل گاو و شتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شده است، اگر به دستورى كه خواهد آمد آنها را شكار كنند، پاك و حلال است، ولى حيوان حلال گوشت أهلى مانند گوسفند و مرغ خانگى و حيوان حلال گوشت وحشى كه به واسطهء تربيت كردن اهلى شده است، با شكار كردن پاك و حلال نمى شود.
مسأله ٢٦٤٩ - حيوان حلال گوشت وحشى، در صورتى با شكار كردن پاك و