توضيح المسائل - وحيد خراسانى، حسين - الصفحة ٦٣٣
تنهايى اقدام كنند، و در صورتى كه يكى از آنان بميرد وكالت ديگران باطل مى شود.
مسأله ٢٣٢٠ - اگر وكيل يا موكل بميرد، وكالت باطل مى شود، و نيز اگر چيزى كه براى تصرف در آن وكيل شده است از بين برود - مثل آن كه گوسفندى كه براى فروش آن وكيل شده بميرد - وكالت باطل مى شود، و اگر يكى از آنها ديوانه يا بى هوش شود، بطلان وكالت به نحوى كه بعد از بر طرف شدن ديوانگى و بى هوشى نيز نتواند عمل را انجام دهد و محتاج به توكيل جديد باشد، محل اشكال است.
مسأله ٢٣٢١ - اگر انسان كسى را براى كارى وكيل كند و چيزى براى او قرار بگذارد، بعد از انجام آن كار چيزى را كه قرار گذاشته بايد به او بدهد.
مسأله ٢٣٢٢ - اگر وكيل در نگهدارى مالى كه در اختيار او است كوتاهى نكند و غير از تصرفى كه به او اجازه داده اند تصرف ديگرى در آن ننمايد و اتفاقا آن مال از بين برود، ضامن عوض آن نيست.
مسأله ٢٣٢٣ - اگر وكيل در نگهدارى مالى كه در اختيار او است كوتاهى كند، يا غير از تصرفى كه به او اجازه داده اند تصرف ديگرى در آن بنمايد و آن مال از بين برود ضامن است، پس اگر لباسى را كه گفته اند به فروش بپوشد و آن لباس تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.
مسأله ٢٣٢٤ - اگر وكيل غير از تصرفى كه به او اجازه داده اند تصرف ديگرى در مال بكند، مثلا لباسى را كه گفته اند به فروش بپوشد و بعد تصرفى را كه به او اجازه داده اند بنمايد، آن تصرف صحيح است.