خصائص پيغمبر پيغمبر داراى خصايصى است كه به ذكر دو خصوصيت اكتفا مى شود: ١ - عصمت: براى اثبات عصمت انبيا دلايلى است كه به بعضى از آنها اشاره مى شود: ١ - براى رسيدن هر موجودى به كمالى كه براى آن آفريده شده سنت و آيينى است، و از مباحث گذشته روشن شد كه سنت و آيين رسيدن انسان به كمال مقصود از خلقت او هدايت الهى و دين حق است.
و تحقق آن كمال وابسته به تبليغ و اجراى اين سنت و آيين است، و پيغمبر عهده دار تعليم و تربيت انسان بر اساس اين سنت است، و اگر تخلفى در تبليغ و اجراى اين سنت رخ دهد نقض غرض است، و تخلف مبلغ وحى و مربى به تربيت الهى يا در اثر خطا و يا در اثر هوى است، و هر كدام كه باشد مقصود نهايى حاصل نخواهد شد.
نيتجه آن كه كمال هدايت الهى كمال هادى را مى طلبد، و عصمت سنت و آيين خداوند كه (لا يأتيه البطل من بين يديه ولا من خلفه) [١] مستلزم عصمت معلم و مجرى سنت و آيين است.
٢ - دين از نظر عقلى و نقلى براى آن آمده كه انسان را به حيات طيبه زنده كند (من عمل صالحا من ذكر أو أنثى وهو مؤمن فلنحيينه حيوة طيبة ولنجزينهم أجرهم بأحسن ما كانوا يعملون) [٢] آب حيات طيبهء انسان ايمان و عمل صالح است كه مجموعهء دين را تشكيل مى دهد، و مسير اين آب حيات وجود پيغمبر است، و اگر

[١] سوره ء فصلت، آيهء ٤٢ (نمى آيد آن قرآن را هيچ باطلى از پيش روى و نه از پشت سر آن)
[٢] سوره ء نحل، آيهء ٩٧ (آن كسى كه كردار شايسته كند از مرد يا زن و حال آن كه مؤمن باشد هر آينه زنده مى كنيم البته او
را به حيات پاكيزه، و همانا پاداششان دهيم البته مزدشان را به بهتر از آنچه كه مى كردند)