- بنابر احتياط واجب - آن را به كسى ندهد.
مسأله ٢٠٢٠ - اگر بعد از غروب شب عيد فطر بچه دار شود، يا كسى نان خور او حساب شود، واجب نيست فطره ء او را بدهد، اگر چه احتياط مستحب آن است كه فطره ء كسانى را كه بعد از غروب تا پيش از ظهر عيد، نان خور او حساب مى شوند بدهد.
مسأله ٢٠٢١ - اگر انسان نان خور كسى باشد و پيش از غروب نان خور كس ديگر شود، فطره ء او بر كسى كه نان خور او شده واجب است، مثلا اگر دختر پيش از غروب به خانهء شوهر رود، بايد شوهرش فطره ء او را بدهد.
مسأله ٢٠٢٢ - كسى كه ديگرى بايد فطره ء او را بدهد، واجب نيست فطره ء خود را بدهد.
مسأله ٢٠٢٣ - اگر فطره ء انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد، احتياط مستحب آن است كه اگر واجد شرايط وجوب زكات فطره باشد، خودش بدهد.
مسأله ٢٠٢٤ - اگر كسى كه فطره ء او بر ديگرى واجب است، خودش فطره را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمى شود.
مسأله ٢٠٢٥ - زنى كه شوهرش مخارج او را نمى دهد، چنانچه نان خور كس ديگر باشد، فطره اش بر آن كس واجب است، و اگر نان خور كس ديگر نيست، در صورتى كه شرايط وجوب در او جمع باشد، بايد فطره ء خود را بدهد.
مسأله ٢٠٢٦ - كسى كه سيد نيست نمى تواند به سيد فطره بدهد، حتى اگر سيدى نان خور او باشد نمى تواند فطره ء او را به سيد ديگرى بدهد.
مسأله ٢٠٢٧ - فطره ء طفلى كه از مادر يا دايه شير مى خورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مى دهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل بر مى دارد، فطره ء طفل بر كسى واجب نيست.
مسأله ٢٠٢٨ - انسان اگر چه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد، بايد فطره ء آنان را از مال حلال بدهد.
مسأله ٢٠٢٩ - اگر انسان كسى را اجير نمايد و شرط كند كه مخارج او را بدهد و به