زكات به فقير استمرار داشته باشد.
مسأله ١٩٧٧ - اگر بدون قصد قربت زكات را به فقير بدهد و پيش از آن كه آن مال از بين برود نيت زكات كند، زكات حساب مى شود.
مسائل متفرقهء زكات مسأله ١٩٧٨ - موقعى كه گندم و جو را از كاه جدا مى كنند و موقع خشك شدن خرما و انگور، انسان بايد زكات را به فقير بدهد، يا از مال خود جدا كند، و زكات طلا و نقره و گاو و گوسفند و شتر را بعد از تمام شدن ماه يازدهم بايد به فقير بدهد، يا از مال خود جدا نمايد.
و اگر منتظر فقير معينى باشد، يا بخواهد به فقيرى بدهد كه از جهتى برترى دارد، مى تواند زكات را جدا نكند، به شرط آن كه بنويسد و ثبت كند، و احتياط واجب آن است كه از سه ماه بيشتر تأخير نيندازد.
مسأله ١٩٧٩ - بعد از جدا كردن لازم نيست فورا آن را به مستحق بدهد، ولى اگر به كسى كه مى شود زكات داد دسترسى دارد، احتياط مستحب آن است كه دادن زكات را تأخير نيندازد.
مسأله ١٩٨٠ - كسى كه مى تواند زكات را به مستحق برساند، اگر نرساند و به واسطهء كوتاهى كردن در نگهدارى از بين برود، بايد عوض آن را بدهد.
مسأله ١٩٨١ - كسى كه مى تواند زكات را به مستحق برساند، اگر نرساند و در نگهدارى آن كوتاهى نكند و ندادن براى غرض شرعى باشد - مثل آن كه منتظر مصرف افضلى يا فقير معينى باشد - ضامن نيست، و در غير اين صورت ضامن است.
مسأله ١٩٨٢ - اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد، مى تواند در بقيهء آن مال تصرف كند، و اگر از مال ديگرش كنار بگذارد، مى تواند در تمام مال تصرف نمايد.
مسأله ١٩٨٣ - انسان نمى تواند زكاتى را كه كنار گذاشته براى خود بردارد و چيز