مسأله ١٥٦١ - وقت نيت روزه ء مستحبى، از اول شب است تا موقعى كه به اندازه ء نيت كردن به استتار قرص وقت مانده باشد، كه اگر تا اين وقت كارى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده باشد و نيت روزه ء مستحبى كند، روزه ء او صحيح است، و اگر از استتار قرص بگذرد صحت روزه محل اشكال است.
مسأله ١٥٦٢ - كسى كه پيش از اذان صبح بدون نيت روزه خوابيده است، اگر پيش از ظهر بيدار شود و نيت روزه كند چنانچه روزه ء واجبى باشد كه وقت آن معين است - چه روزه ء ماه رمضان و چه غير آن مثل اين كه نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد - صحت روزه اش محل اشكال است، و اگر روزه ء واجبى باشد كه وقت معين ندارد، صحيح است، و در صورتى كه بعد از ظهر بيدار شود، نمى تواند نيت روزه ء واجب كند، هر چند غير معين باشد، ولى در قضاى روزه ء ماه رمضان عدم جواز بعد از ظهر تا عصر بنابر احتياط است.
مسأله ١٥٦٣ - اگر بخواهد غير از روزه ء ماه رمضان روزه ء ديگرى بگيرد، بايد آن را معين بنمايد، مثلا نيت كند كه روزه ء قضا يا روزه ء نذر يا كفاره مى گيرم، ولى در ماه رمضان لازم نيست نيت كند كه روزه ء ماه رمضان مى گيرم، بلكه اگر نداند ماه رمضان است يا فراموش نمايد و روزه ء ديگرى را نيت كند، روزه ء ماه رمضان حساب مى شود.
مسأله ١٥٦٤ - اگر بداند ماه رمضان است و عمدا نيت روزه ء غير ماه رمضان كند، روزه ء ماه رمضان حساب نمى شود، و همچنين - بنابر احتياط واجب - روزه اى كه قصد كرده نيز حساب نمى شود.
مسأله ١٥٦٥ - اگر مثلا به نيت روز اول ماه روزه بگيرد، بعد بفهمد دوم يا سوم بوده روزه ء او صحيح است.
مسأله ١٥٦٦ - اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بى هوش شود و در بين روز به هوش آيد، بنابر احتياط واجب بايد روزه ء آن روز را تمام نمايد و قضاى آن را نيز به جا آورد.
مسأله ١٥٦٧ - اگر پيش از اذان صبح نيت كند و مست شود و در بين روز به هوش