كند و تكبير اول نماز را بگويد و به ركوع رود، هر چند احتياط اين است كه نماز را به قصد رجاء به جا آورد.
مسأله ١٥٤٠ - اگر در نماز عيد يك سجده از ركعت آخر يا تشهد را فراموش كند، در صورتى كه كارى كه نماز را باطل مى كند انجام نداده باشد، برگردد و آن را به جا آورد، و اگر سجده از ركعت قبل باشد، بنابر احتياط واجب آن را قضا كند، و در هر حال اگر كارى كند كه براى آن در نماز يوميه سجده ء سهو لازم است - اگر چه به احتياط - بنابر احتياط واجب دو سجده ء سهو بنمايد.
اجير گرفتن براى نماز مسأله ١٥٤١ - بعد از مرگ انسان مى شود براى نماز و عبادتهاى ديگر او كه در زندگى به جا نياورده، ديگرى را اجير كنند، يعنى به او مزد دهند كه آنها را به جا آورد، و اگر كسى بدون مزد هم آنها را انجام دهد، صحيح است.
مسأله ١٥٤٢ - انسان مى تواند براى بعضى از كارهاى مستحبى، مثل زيارت قبر پيغمبر و امامان (عليهم السلام) از طرف زندگان اجير شود، به اين معنى كه متعلق اجاره نيابت از آنان در انجام آن كار باشد، چنان كه مى تواند همين نيابت را تبرعا انجام دهد، و نيز مى تواند كار مستحبى را انجام دهد و ثواب آن را براى مردگان يا زندگان هديه نمايد.
مسأله ١٥٤٣ - كسى كه براى نماز قضاى ميت اجير شده، بايد در مسائل نماز يا مجتهد باشد، يا نماز را از روى تقليد صحيح انجام بدهد، يا آن كه عمل به احتياط كند.
مسأله ١٥٤٤ - اجير بايد موقع نيت ميت را معين نمايد، و لازم نيست اسم او را بداند، پس اگر نيت كند از طرف كسى نماز مى خوانم كه براى او اجير شده ام كافيست.
مسأله ١٥٤٥ - اجير بايد عمل را به قصد آنچه در ذمهء ميت است به جا آورد، و اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند، كافى نيست.