مى شنود صداى امام نيست و حمد و سوره را بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده، نمازش صحيح است.
مسأله ١٤٧٣ - اگر شك كند كه صداى امام را مى شنود يا نه، يا صدايى بشنود و نداند كه صداى امام است يا صداى كس ديگر، مى تواند حمد و سوره را بخواند.
مسأله ١٤٧٤ - مأموم در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر نبايد حمد و سوره را بخواند، و مستحب است به جاى آن ذكر بگويد.
مسأله ١٤٧٥ - مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد، بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.
مسأله ١٤٧٦ - اگر مأموم سهوا پيش از امام سلام دهد، نمازش صحيح است، بلكه اگر عمدا هم پيش از امام سلام دهد در صورتى كه از اول قصد عدول نداشته، نمازش اشكال ندارد.
مسأله ١٤٧٧ - اگر مأموم غير از تكبيرة الاحرام، چيزهاى ديگر نماز را پيش از امام بگويد، اشكال ندارد، ولى اگر آنها را بشنود يا بداند امام چه وقت مى گويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد.
مسأله ١٤٧٨ - مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مى شود، كارهاى ديگر آن را مانند ركوع و سجود با امام يا كمى بعد از امام به جا آورد، و اگر عمدا پيش از امام يا مدتى بعد از امام انجام دهد، جماعتش باطل مى شود، ولى اگر به وظيفهء منفرد عمل نموده نمازش صحيح است.
مسأله ١٤٧٩ - اگر سهوا پيش از امام سر از ركوع بردارد، چنانچه امام در ركوع باشد بايد به ركوع برگردد و با امام سر بردارد، و در اين صورت زياد شدن ركوع نماز را باطل نمى كند، ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آن كه به ركوع امام برسد امام سر بردارد، نمازش باطل است.
مسأله ١٤٨٠ - اگر اشتباها سر بردارد و ببيند امام در سجده است، بايد به سجده برگردد، و چنانچه در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد، براى زياد شدن دو سجده نماز باطل نمى شود.