نماز جماعت مسأله ١٤٠٧ - مستحب است نمازهاى واجب، خصوصا نمازهاى يوميه را با جماعت بخوانند، و در نماز صبح و عشاء، و براى همسايهء مسجد، و كسى كه صداى اذان را مى شنود بيشتر سفارش شده است، و همچنين به حسب بعضى از روايات در نماز مغرب.
مسأله ١٤٠٨ - نماز با جماعت افضل است از نماز فرادى به بيست و چهار درجه و برابر است با بيست و پنج نماز، و در بعضى از روايات قريب به اين مضمون وارد شده است، كه رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) فرمود: كسى كه به مسجدى برود به طلب نماز جماعت، براى او به هر قدمى هفتاد هزار حسنه است، و مثل آن از درجات، پس اگر بميرد و او بر اين حال باشد خداوند موكل مى كند بر او هفتاد هزار ملك را كه به قبر او بروند و بشارت به او بدهند و در تنهايى قبر مونس او باشند و استغفار كنند براى او تا روزى كه مبعوث مى شود.
مسأله ١٤٠٩ - حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بى اعتنايى جايز نيست، و سزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند.
مسأله ١٤١٠ - مستحب است انسان صبر كند كه نماز را با جماعت بخواند، و نماز جماعت از نماز اول وقت كه فرادى خوانده شود بهتر است تا وقتى كه وقت فضيلت فوت نشود، و نيز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادايى كه آن را طول بدهند افضل است.
مسأله ١٤١١ - وقتى كه جماعت بر پا مى شود مستحب است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند، و اگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده، نماز دوم او كافيست.
مسأله ١٤١٢ - اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه با جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند، چنانچه احتمال فساد آن نماز را ندهد جايز نيست، مگر اين كه در نماز دوم امام باشد و در مأمومين كسى باشد كه نماز واجب را نخوانده باشد،