توضيح المسائل - وحيد خراسانى، حسين - الصفحة ٣٨٠
بلند بخواند، و بر مرد و زن واجب است حمد و سوره ء نماز ظهر و عصر را آهسته بخوانند.
مسأله ١٠٠٢ - مرد بايد در نماز صبح و مغرب و عشاء مواظب باشد كه تمام كلمات حمد و سوره حتى حرف آخر آنها را بلند بخواند.
مسأله ١٠٠٣ - زن مى تواند حمد و سوره ء نماز صبح و مغرب و عشاء را بلند يا آهسته بخواند، و اگر نامحرم صدايش را بشنود - بنابر احتياط واجب - آهسته بخواند، ولى در صورتى كه شنواندن بر زن حرام باشد - مثل اين كه قرائت را با خضوع در قول و صداى ظريف بخواند و نامحرم بشنود - جايز نيست بلند بخواند، و اگر خواند نمازش باطل است.
مسأله ١٠٠٤ - اگر در جايى كه بايد نماز را بلند بخواند عمدا آهسته بخواند، يا در جايى كه بايد آهسته بخواند عمدا بلند بخواند، نمازش باطل است، ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد صحيح است، و اگر در بين خواندن حمد و سوره هم بفهمد اشتباه كرده، لازم نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند.
مسأله ١٠٠٥ - اگر كسى در خواندن حمد و سوره بيشتر از معمول صدايش را بلند كند - مثل اين كه آنها را با فرياد بخواند - نمازش باطل است.
مسأله ١٠٠٦ - انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه صحيح به جا آورد، و كسى كه به هيچ وجه نمى تواند صحيح آن را ياد بگيرد، بايد به هر طور كه مى تواند بخواند، و احتياط مستحب آن است كه آنچه را كه امام از مأموم تحمل مى كند، اگر نتواند ياد بگيرد، نماز را به جماعت به جا آورد.
مسأله ١٠٠٧ - كسى كه حمد و سوره و چيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمى داند و مى تواند ياد بگيرد، چنانچه وقت نماز وسعت دارد بايد ياد بگيرد، و اگر وقت تنگ است، در صورتى كه ممكن باشد بايد نمازش را به جماعت بخواند.
مسأله ١٠٠٨ - مزد گرفتن براى ياد دادن مستحبات نماز جايز است و احتياط مستحب مؤكد آن است كه براى ياد دادن واجبات نماز مزد نگيرد.
مسأله ١٠٠٩ - اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند و مقصر باشد، يا عمدا آن